Ο Αλέξης Τσίπρας επιστρέφει και υπό προϋποθέσεις κερδίζει…
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Η επάνοδος Τσίπρα φαίνεται ότι πλησιάζει – και αυτό μόνον ως Πρωταπριλιάτικο αστείο δεν πρέπει, μάλλον, να λογίζεται. Και αυτό έχει πατήματα. Δεν είναι μόνον ότι ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός, έχει πυκνώσει την παρουσία του δίνοντας διαλέξεις σε κορυφαία πανεπιστημιακά ακροατήρια. Η ισχυρότερη ένδειξη για αυτό είναι οι τακτικές, πυκνές και στοχευμένες , επιθέσεις κατά του Αλέξη Τσίπρα από ένα συγκεκριμένο κόμμα που ‘’χαρτογραφείται’’ στο χώρο της ευρύτερης Αριστεράς.
Η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι η πολιτική αρχηγός που ‘’καβάλησε το κύμα’’ και ως τώρα έχει δει την Πλεύση Ελευθερίας, ένα, όχι και τόσο νεοϊδρυθέν, πολιτικό κόμμα να εκτινάσσεται σε ιστορικά υψηλά. Στις δημοσκοπήσεις, μονάχα, όμως. Και κράτησε την ‘’πύρινη ρομφαία’’ της κριτικής, όχι για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, ούτε για κάποιο άλλο από τα εν ενεργεία κοινοβουλευτικά κόμματα – άλλωστε τόσο το ΠΑΣΟΚ, όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ κυνηγούν ασθμαίνοντας τούτη τη στιγμή την ‘’Πλεύση Ελευθερίας- παρά κατά του Αλέξη Τσίπρα.
Γιατί γίνεται αυτό; Μα διότι οι πάντες ξέρουν και κάποιοι μάλιστα το ομολογούν δημόσια ότι μόνον από τον προκάτοχο του μπορεί να ηττηθεί καταλυτικά και τελεσίδικα ο Μητσοτάκης. Διαφορετικά θα επιχειρήσει μιαν έξοδο όμοια με του Κώστα Σημίτη. Που σημαίνει, παραμονές εκλογών οψέποτε γίνουν, μάλλον πρόωρα, θα αποχωρήσει δίνοντας το ‘’δαχτυλίδι’’ και ελπίζοντας ότι ο διάδοχος του στην ηγεσία της ΝΔ θα είναι ‘’χαμηλών προσδοκιών’’.
Το ενδιαφέρον είναι ότι στην τωρινή περίσταση το σύνολο των προϋποθέσεων βρίσκεται στα χέρια του Αλέξη Τσίπρα. Αν δηλαδή ο πρώην πρωθυπουργός σε μια πρώιμη πολιτική ωριμότητα επανέλθει στην κεντρική πολιτική σκηνή με δικό του κόμμα και χωρίς σχέση με τον πεπαλαιωμένο και φθαρμένο ΣΥΡΙΖΑ η νίκη του στις προσεχείς εκλογές θα είναι σχεδόν δεδομένη, με τον κ. Μητσοτάκη απέναντι του, ή με άλλον αντίπαλο. Πολλώ δε μάλλον αν αποδειχθεί από τα πράγματα ότι ο κ. Μητσοτάκης και η κ. Κωνσταντοπούλου βρίσκονται στο ίδιο … πολιτικό ‘’γήπεδο’’…