Προσδοκίες της Πρωτοχρονιάς
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Πάει, τελείωσε κι αυτή η χρονιά. Λίγες ώρες ακόμη και το τελευταίο νούμερο του αριθμού που προσδιορίζει το σε ποιον χρόνο βρίσκεται ένα κομμάτι του ανθρώπινου γένους, θα αλλάξει. Χρόνια μας πολλά, λοιπόν και καλή χρονιά σε όλους, όσο ανέφικτη κι αν ακούγεται η ευχή όταν έχει μεγάλο αριθμό παραληπτών.
Και δεν είναι μονάχα η διαφορετική μέθοδος μέτρησης του χρόνου στην μισή γη – ο Αραβικός κόσμος χρονολογεί διαφορετικά, η δε Κινέζικη Πρωτοχρονιά γιορτάζεται στις αρχές Φεβρουαρίου- αλλά και το ότι εδώ, στον Χριστιανικό κόσμο η «Καλή χρονιά» προσδιορίζεται διαφορετικά από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ας μείνουμε λοιπόν σε ένα κοινό ζητούμενο όλων μας και μια ευχή που όσο κι αν ακούγεται το ίδιο ανέφικτη, τουλάχιστον τις περισσότερες φορές μοιάζει να λέγεται αυτονόητα και ακούγεται ειλικρινής.
Υγεία να έχουμε όλοι μας. Κι όχι βέβαια να είμαστε υγιή παρακολουθήματα, μιας αόριστης εξέλιξης και μιας άγνωστης «νέας εποχής» και των τουλάχιστον πληκτικών «τεχνοκρατών» που την διαφημίζουν. Ας είμαστε υγιείς, για εμάς και για όλους τους κανονικούς ανθρώπους που βρίσκονται γύρω μας. Αυτούς που καμιά διάθεση δεν έχουν να υποκατασταθούν από το ΑΙ , ή τα άψυχα κι αναίσθητα ρομπότ. Αυτούς που αγαπούν ή μισούν, τσακώνονται η φιλιώνουν ορμώμενοι από την καρδιά και το μυαλό τους κι όχι γιατί τους πάτησαν ένα κουμπί.
Αυτούς που απλώνουν το χέρι τους εσώψυχα στον συνάνθρωπο σε στιγμές αληθινής ανάγκης και το ζητούν αντίστοιχα στις δικές τους δυσκολίες.
Για όλους εκείνους που ανασαίνουν αλλά κι οπλίζονται από τον πλούτο των αναμνήσεων και δεν περιμένουν από το «άγνωστο αύριο» να καλύψει το κενό τους.