Ποδαρικό …
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Από τα παιδικά και τα πρώτα νεανικά μου χρόνια θυμάμαι με νοσταλγία τη δεύτερη μέρα του χρόνου, να ‘χει πάντοτε τη δική της μυσταγωγία… Ήταν με έναν τρόπο κι αυτή η μέρα, ένα αναπόσπαστο κομμάτι των γιορτών κι ας μην ήταν επίσημα θεσμοθετημένη αργία.
Ήταν η μέρα που με έπαιρνε ο πατέρας μου και κατεβαίναμε στον Πειραιά για να σπάσουμε το ρόδι στην πόρτα του γραφείου του. Κι ύστερα το δίναμε χάρισμα στην εκκλησία του Άγιου Νικόλα που ορθωνόταν φρουρός ακοίμητος στην μπροστινή πλευρά του γραφείου και το κοίταζε ίσα στα μάτια. Σπονδή, για να φυλά τις θάλασσες ατάραχες, για καλά ταξίδια των θαλασσοπόρων.
Από τότε έμαθα πόση σημασία έχει το ποδαρικό στον εργασιακό χώρο – ειδικά όταν τον έχεις δημιουργήσει ο ίδιος. Τουλάχιστον, συμβολική.
Σήμερα, οι εποχές έχουν αλλάξει ραγδαία. Και οι συνθήκες μέσα από την οποία βλέπει κανείς τη δουλειά του έχουν μεταβληθεί. Η οικονομική πραγματικότητα έχει ζορίσει πολύ και η δυνατότητα να βλέπει κανείς τη δουλειά του σαν δημιουργία δίνεται όλο και σπανιότερα.
Εμείς εδώ στο Newslan. Gr , έχουμε φτιάξει κάτι δικό μας, κάτι που ‘’πάντρεψε’’ τη δουλειά μας, με αυτό που αγαπάμε και που, θεωρούμε, ότι έχει ανάγκη σήμερα η ίδια , η πραγματικότητα : Την ελεύθερη, ακηδεμόνευτη σκέψη. Με αυτό και μόνο το όπλο ανοιγόμαστε στις δικές μας θάλασσες, τις θάλασσες της ενημέρωσης- συνήθως τρικυμιωδώς ταραγμένες στις οποίες όμως μένουμε δαμάζοντας καθημερινά μιαν όμορφη και ατέρμονη περιπέτεια. Η δέσμευση ότι θα συνεχίσουμε να το κάνουμε με την ίδια ένταση, όσο ‘’είμαστε ακόμα ζωντανοί’’, είναι το δικό μας ‘’ποδαρικό’’…
Κι αν μας αντέξει το σκοινί, θα φανεί στο χειροκρότημα…