Κρίση στην Γερμανία, καμπανάκι για την ψηλομύτα Ευρώπη
‘’Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας’’ έλεγε η , εν τέλει ‘’αθάνατη’’ ατάκα του Δήμου Σταρένιου που περνά από γενιά σε γενιά περισσότερο ως ειρωνεία, παρά ως ιστορική διαπίστωση… Οι Γερμανοί λοιπόν ‘’ήρθαν σαν φίλοι μας’’ και όταν έπνιξαν στο αίμα την Ελλάδα, από άκρη σε άκρη της, χωρίς να πετύχουν απόλυτα το σκοπό τους, μια κι η ελληνική αντίσταση τους έβαλε απροσπέλαστα εμπόδια.
Θέλησαν να μας δείξουν ‘’πόσο πολύ μας αγαπούν’’ για δεύτερη φορά μέσα σε εβδομήντα χρόνια όταν ήρθαν εδώ ως στυγνοί τοκογλύφοι και κουνώντας μας, εμφατικά, το δάχτυλο για το πώς γίνεται τάχα η χριστή διαχείριση όταν επιχειρούσαν να ‘’πνίξουν’’ τη χώρα σε αχαρτογράφητα νερά.
Τώρα λοιπόν ως ‘’φίλοι’’ τέλος πάντων, ερχόμαστε να τους συμβουλέψουμε την ώρα που, αν και οριακά έχει αναδειχθεί μετά από εντελώς οριακές διαδικασίες, καγκελάριος ο Φρίντριχ Μερτζ ως καγκελάριος, η ισχυρότερη χώρα της Ευρώπης βρίσκεται σε βαθιά πολιτική κρίση – και ίσως όχι μόνο.
Αυτό το πολιτικό θρίλερ κανείς δεν το περίμενε, αφού ο Μερτς στην πρώτη ψηφοφορία απέτυχε να συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία των 316 βουλευτών επί συνόλου 630. Υπέρ ψήφισαν 310 (ο συνασπισμός CDU/CSU-SPD διαθέτει 328 βουλευτές), κατά 307, ενώ υπήρξαν 3 αποχές και μία άκυρη ψήφος. Από την διαδικασία απουσίαζαν εννέα βουλευτές.
Τι στ΄ αλήθεια μπορεί να σημαίνει αυτό;
Ίσως ότι, σε αυτή την κρίσιμη για την Ευρώπη, συγκυρία, ο ισχυρός παράγοντας της παρτίδας δεν βρίσκεται πλέον ως αυτόχθων στο Βερολίνο. Ο πόλεμος στην Ουκρανία και η ολοκληρωτική επικράτηση της Ρωσίας σε αυτόν άλλαξαν τη σύνθεση της σχετικής κουβέντας.
Τα ‘’χαρτιά’’ μοιράζονται ξανά και τώρα , φαίνεται, πως τους άσους δεν τους έχει κάποιος από την Ευρωπαική Ένωση.