Το παραμύθι της υπερδύναμης πνίγηκε στα στενά του Ορμούζ
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Έφτασε, λοιπόν, η μοιραία ώρα της ήττας και της κρίσης για τον πρόεδρο Τραμπ και τους συμμάχους του.
Διότι είναι ηλίου φαεινότερο, ότι όλη αυτή η ‘’ανεμοδούρα’’ στο κεφάλι του ‘’πλανητάρχη’’ που έχει ως αποτέλεσμα την αποτύπωση μια διαφορετικής , κάθε μέρα, εικόνας από τον Αμερικανό μεγιστάνα, για την κατάσταση που επικρατεί στο Ιράν, κάπου εννιά εβδομάδες μετά την χυδαία επιχείρηση που ξεκίνησε η ‘’Άγρια Δύση’’- στην κυριολεξία Άγρια- σε μια χώρα κατά τεκμήριο άγνωστη. Εκεί όπου οι Αμερικανοί παρασυρμένοι από τους συμμάχους τους Ισραηλινούς έχουν ήδη και αναπότρεπτα ηττηθεί.
Έτσι και μόνον εξηγείται η ‘’οβιδιακή’’ αλλαγή των θέσεων του Ντόναλτ Τραμπ στο θέμα του πολέμου. Η οποία δεν είναι απλώς καθημερινή, αφορά πλέον το λεπτό, τη στιγμή. Γιατί πέρα από προσχήματα και κενούς λεονταρισμούς, ο πρόεδρος Τραμπ καλείται πια να κάνει διαχείριση μιας απρόσμενης σε σχέση με ότι του έλεγαν, αλλά επώδυνης και τετελεσμένης ήττας. Σε έναν πόλεμο που τον περιέγραφαν ως περίπατο, αλλά αποδείχθηκε σε πλήρες αδιέξοδο. Και δεν ξέρει πώς να την κάνει. Αυτή είναι η αλήθεια. Διότι χωρίς να είναι ‘’ Μέγας Ναπολέοντας’’ ούτε ο Τραμπ, ούτε βεβαίως ο Νετανιάχου βίωσαν ήδη το Βατερλό τους. Κάτι σαν τη Νέμεση.
Και το παραμύθι της αήττητης Υπερδύναμης πνίγηκε στα ‘’ταραγμένα νερά’’ των Στενών του Ορμούζ …