“Αυτοί είναι κομουνιστές”
Γράφει ο Γ. Μούρτζινος
Ο Άδωνις Γεωργιάδης εκτός από τα άλλα … δημόσιας χρήσεως κουσούρια που κουβαλάει, αυταπόδεικτα πια, έχει, φαίνεται, επιπρόσθετα, σοβαρό πρόβλημα προσωπικού συγχρονισμού του με την εποχή.
Αν για παράδειγμα κάποιος από τους παχυλά αμειβομένους, συμβούλους του θύμιζε ή του έλεγε για να το μάθει επιτέλους, ότι εμφύλιος τέλειωσε πριν πατήσουμε το κατώφλι του 1950, θα εκτίθετο σπανιότερα και λιγότερο…
Εκτός κι αν αυτό το επίμονο φασιστικό αντανακλαστικό που οι περισσότεροι πολίτες του αποδίδουν ήταν ένα απαραίτητο συστατικό για να γράψει την δική του ιστορία. Μια ιστορία γεμάτη ‘’κωλοτούμπες’’ και αντιφάσεις, ένα σύνολο άναρθρων κραυγών με το οποίο φιλοτέχνησε την καριέρα του, ως ‘’πανελίστας’’ , που ακολούθησε την άλλη, αυτήν του τηλεπωλητή βιβλίων που τον … καθιέρω. σε. Υπουργός, μια φορά, και μάλιστα όλων των Ελλήνων δεν έγινε ποτέ.
Ούτε ήθελε…
‘’Αυτοί είναι κομουνιστές’’, τόλμησε να ψελλίσει στο πλαίσιο μιας επίσκεψης σε νοσοκομείο, αντιδρώντας έτσι άθλια στην επισήμανση των εργαζομένων ότι το εν λόγω νοσοκομείο έχει πρόβλημα σε συγκεκριμένες ειδικότητες.
Και νόμισε πως ‘’καθάρισε’’ ανάμεσα στους επαγγελματίες παλαμάκηδες που συνήθως τον συνοδεύουν …
‘’Αυτοί είναι κομουνιστές’’, είναι πιθανόν να λέει κι όταν μιλά για ασθενείς, βάζοντας οριστικά και τελεσίδικα μια ταμπέλα, αυτή του ‘’απέναντι’’ που προσδιορίζει την όχι καλή τύχη των ανθρώπων που θα πέσουν στα χέρια του.
Και δεν είναι ο μόνος μέσα στην κυβέρνηση, που σκέφτεται έτσι.
Αυτοί είναι επικίνδυνοι… είναι το τελεσίδικο συμπέρασμα των πολιτών – όλο και περισσότερων- αξιολογώντας την κυβέρνηση. Κι αυτό δεν αλλάζει…