Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Την ώρα που πρωτοξεφυλλίζαμε το βιβλίο του Γιώργου Σκαμπαρδώνη ‘’Ουζερί Τσιτσάνης’’, χρόνια πριν ο Μανούσος Μανουσάκης δώσει σάρκα και οστά σε μια ξεχωριστή κινηματογραφική δημιουργία, μια από τις κορυφαίες δουλειές του σπουδαίου σκηνοθέτη, νιώθαμε πως γνωρίζαμε τουλάχιστον δύο από τις πτυχές της προσωπικότητας του ‘’Πατριάρχη’’ του νεότερου λαϊκού και ρεμπέτικου τραγουδιού. Την πατριωτική και την ανθρωπιστική. Ο Βασίλης Τσιτσάνης ήταν αυτά αλλά και πολλά περισσότερα από αυτές τις δυο πτυχές. Καθόλου τυχαία ή άδικα πολλοί από εκείνους που τον γνώρισαν καλά και περπάτησαν μαζί του στις ράγες της ίδιας δύσκολης εποχής, μιλούν για έναν θυμόσοφο, για έναν φιλόσοφο της ζωής.
Γεννήθηκε, αλλά και πέθανε σαν σήμερα, ίδια μέρα με διαφορά 69 χρόνων. Ο κόσμος άλλαξε πολύ από το 1915 ως το 1984, που ο τραχύς αλλά και κοσμοπολίτης, την ίδια στιγμή, Θεσσαλός άφηνε τον μάταιο τούτο κόσμο. Ο Τσιτσάνης ‘’διάβαζε’’ γρήγορα τις αλλαγές και πολλές φορές τις περνούσε στις μελωδίες του. Βοήθησε δεκάδες ανθρώπους, Έλληνες πατριώτες και Εβραίους στα χρόνια της κατοχής, με ‘’όχημα’’ το ουζερί που είχε στη Θεσσαλονίκη, αλλά κι αργότερα βοήθησε στιχουργούς ντύνοντας τα λόγια τους με μαγικές, διαχρονικές μελωδίες. Όπως για παράδειγμα την Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου που υπεραγαπούσε, αλλά προσπαθούσε να παλέψει με το κουσούρι του τζόγου που ταλάνιζε την ‘’γριά’’ του Ελληνικού πενταγράμμου και τον υπερταλαντούχο κολλητό του φίλο, συντοπίτη του και συνοδοιπόρο στο μονοπάτι των επιτυχιών, τον Κώστα Βίρβο.
Με κάποια από τα τραγούδια του έγραψε εμειναν στην ιστορία, όπως οι ‘’Ακρογιαλιές- Δειλινά’’ – που ειπώθηκε ότι είναι μια αλληγορία ΄για την Ελλάδα κατά και μετά τον εμφύλιο. Η ‘’Μυσιρλού’’, κάνει διαχρονικά διεθνή … καριέρα . Η Μισιρλού είναι μια τραγουδίστρια που σημαίνει «Αιγύπτια». Το τραγούδι αυτό, που έχει τραγουδηθεί μέσα στα χρόνια, έχει ακούστηκε και σε ταινία του Ταραντίνο «Pulp Fiction». Η ιστορία της Μισιρλού είναι ιδιαίτερα ανατρεπτική, καθώς έχει αναπτύξει μεγάλη λατρεία σε πολλές χώρες.
Πάνω στη μουσική του τραγουδιού του ‘’Τρελέ τσιγγάνε’’ γράφτηκαν οι στοίχοι του τραγουδιού της ‘’Στέλλας’’ του Μ. Κακογιάννη.
Αγάπη που γινες δίκοπο μαχαίρι’’…
Μάλιστα για το εν λόγω τραγούδι ξέσπασε μεγάλη κόντρα.
Το ρεμπέτικο αυτό τραγούδι που θεωρείται από τα κλασσικά του είδους έχει για ήρωα ένα υπαρκτό πρόσωπο.
Ο τρελός τσιγγάνος υπήρξε στη ζωή της δημιουργού του τραγουδιού, Ιωάννας Γεωργακοπούλου, που σε συνέντευξή της στα Νέα και στον Πάνο Γεραμάνη το 1997 αποκαλύπτει την ταυτότητά του.
Το τραγούδι αυτό είναι συνδεδεμένο και με άλλες ιστορίες, που έχουν να κάνουν με την έριδα ανάμεσα στην Ιωάννα Γεωργακοπούλου και τον Βασίλη Τσιτσάνη.
Πολλά έχουν γραφεί, πολλοί έχουν μιλήσει, για πολλά χρόνια το «Τρελέ τσιγγάνε» το διεκδικούσαν και οι δύο, αλλά τελικά το τραγούδι κατοχυρώθηκε στην Ιωάννα Γεωργακοπούλου που είπε σχετικά στη συνέντευξή της: «Ο Τσιτσάνης τό ‘παιξε με το μπουζούκι του και συμπλήρωσε την εισαγωγή πάνω στη δική μου μελωδία’’
Ήταν μια από τις πολλές κόντρες που γέννησαν τα τραγούδια του Τσιτσάνη.
Στο πέρασμα των χρόνων η Ιωάννα Γεωργακοπούλου δεν έμενε σε αυτήν την κόντρα και αναγνώριζε πάντα την αξία του Βασίλη Τσιτσάνη: «Παρά την κόντρα της με τον Τσιτσάνη, η Γεωργακοπούλου λέει πάντα καλά λόγια και σήμερα υποστηρίζει ότι ο μεγάλος λαϊκός βάρδος αντιστάθηκε και πάλεψε με τη γνήσια μουσική του σε μια δύσκολη εποχή» αναφέρει ο Πάνος Γεραμάνης.
Η αποθέωση για τον Βασίλη Τσιτσάνη ήρθε στο ‘’Χάραμα’’ όπου κοντά στη δύση της ζωής του, έγραψε ιστορία σε ντουέτο με την Σωτηρία Μπέλου, λίγο πριν ‘’κλείσει ο κύκλος, σε νοσοκομείο του Λονδίνου….