Το … ‘’Βατερλό’’ της Νέας Υόρκης
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Δεν χρειάζεται υποθέτω να καταφύγουμε στις επιστημονικές γνώσεις κανενός προφέσορα ή στη μαντική ικανότητα της κυρά – Καλλιόπης, της καφετζούς για να καταλάβουμε το ότι το πρόσφατο ταξίδι του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Νέα Υόρκη, θα βυθιστεί σύντομα , στον σκοτεινό πυθμένα των θολών νερών της λήθης, αποκλειστικά και μόνον λόγω των ισχνών αποτελεσμάτων.
Ούτε το γιατί είναι δυσεξήγητο. Ο πρόεδρος Τραμπ υποδεχόμενος τον Ταγίπ Ερντογάν στο κατώφλι του Λευκού Οίκου , ξεδίπλωσε από μόνος του, το σύνολο της ατζέντας που έβαλε στο τραπέζι ο Τούρκος πρόεδρος και μάλιστα ξεκαθαρίζοντας ότι προτίθεται να ικανοποιήσει ολόκληρη τη σειρά των αιτημάτων του ‘’καλού, προσωπικού του φίλου’’. Την ίδια στιγμή , ο κ. Μητσοτάκης, ο οποίος είχε φάει τη χυλόπιτα αναφορικά με μια πρόωρα ανακοινωμένη, αλλά ουδέποτε πραγματοποιηθείσα συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν, έστελνε ‘’μηνύματα’’ στην Άγκυρα, από τηλεοράσεως ή από βήματος του Ο.Η. Ε. τα οποία ο Ερντογάν, από τα πράγματα αποδείχθηκε ότι, δεν άκουγε- αφού εκείνη τη στιγμή επικύρωνε τις χρυσοφόρες για τον ίδιον και την Τουρκία μπίζνες, με τον ‘’υπερατλαντικό’’ φίλο του, ο οποίος τον ‘’πασπάλισε’’ και επικοινωνιακά στέλνοντας τον πίσω στην Τουρκία με την ‘’λεζάντα’’ του… Ειρηνοποιού.
Το ‘’καθρεφτάκι’’ στους ιθαγενείς ήταν μια φωτογραφία του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον πρόεδρο Τραμπ, μετά συζύγων στη δεξίωση του ΟΗΕ, με μηδενικό χειροπιαστό κέρδος.
Έτσι το ‘’Βατερλό’’ της Νέας Υόρκης ολοκληρώθηκε, με τις ‘’τυμπανοκρουσίες’’ που ακολούθησαν τη μετάβαση του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Αμερικανική μεγαλούπολη να έχουν πλέον σιγήσει κι ενώ στη θέα του Βατερλό, εμείς αναζητούμε, τουλάχιστον τον Ναπολέοντα… Μάταια η αναζήτηση, φρούδες οι ελπίδες…
