Ο υπουργός των 33 ωρών και το τέλος μιας κυβέρνησης
Η πραγματική διάσταση του υποτίθεται “ανασχηματισμού επανεκκίνησης” της κυβέρνησης προβληματίζει – και για να μιλάμε σοβαρά, προβληματίζει περισσότερο τους σκεπτόμενους πολίτες που βλέπουν ότι η χώρα πλέον δεν κυβερνιέται γιατί η παρέα που παριστάνει την κυβέρνηση φροντίζει να ασχοληθεί για όσον χρόνο της μένει εντός και περί το Μέγαρο Μαξίμου, με το φαίνεσθαι παρά με την ουσία.
Και λιγότερο τον κ. Μητσοτάκη, ενώ θα έπρεπε για τα μάτια του κόσμου τουλάχιστον να συμβαίνει το απολύτως αντίθετο. Δεν γίνεται όμως, ενώ ο κ. Μητσοτάκης κανονικά θα έπρεπε να γνωρίζει ότι η κλεψύδρα του αδειάζει , αν δεν έχει ήδη στραγγίξει…
Δεν υπάρχει πιο χαρακτηριστική κατ’ αρχάς ένδειξη που εύκολα γίνεται απόδειξη, ως κι αδιάσειστο στοιχείο, από το παράδειγμα του υπουργού των… 33 ωρών. Ο πρωθυπουργός έχρισε ως υπουργό έναν τύπο που έχει εκκρεμότητες με τη δικαιοσύνη. Ο οποίος μια μέρα και κάτι μετά την ορκωμοσία του κάτι… θυμήθηκε που τον έκανε να παραιτηθεί, όχι όμως να παυθεί.
Τι συνέβη λοιπόν; Αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα το κυβερνητικό τμήμα “σκαουτινκ”; Ή μήπως ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης αδιαφορεί απροσχημάτιστα πια για το πόσο σκάρτο πράγμα, προσθέτει στο σώμα της παραπαίουσας κυβέρνησης;
Το μήνυμα πάντως έχει φτάσει με σαφήνεια και ένταση. Γι’ αυτό άλλωστε κομματικοί κύκλοι της ΝΔ, εκτιμούν σήμερα για πρώτη φορά στην εξαετία Μητσοτάκη ότι οι κάλπες θα στηθούν απρόσμενα πρόωρα, θέτοντας ως ορόσημο την Άνοιξη του 2026…