Ο Βαλκάνιος… ΚΥ. Μ.
Γράφει ο Γιάννης Μούρτζινος
Είναι πολύ καλή ιδέα να ρίχνεις μια ματιά στη γλώσσα του σώματος, στις μεμονωμένες κινήσεις, τις σχεδόν αδιόρατες, των ανθρώπων που προσωποποιούν θεσμούς, συχνά κορυφαίους κατά τη διάρκεια της άσκησης των υψηλών τους καθηκόντων. Έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον να δίνεται προσοχή στην εκκίνηση της άσκησης αυτών των καθηκόντων, διότι εκεί φαίνεται πόσο σεβασμό επιφυλάσσει για τον θεσμικό του ρόλο, ο ίδιος ο φορέας του.
Ο Κώστας Τασούλας είναι στην παρούσα φάση Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, ανεξάρτητα από την σκόνη των αντιδράσεων και των ενστάσεων της αντιπολίτευσης. Σωστά ή λανθασμένα ο εξ’ Ιωαννίνων πολιτικός βρίσκεται στο ύπατο πολιτειακό αξίωμα. Όμως, αρχή άνδρα δείκνυσι…
Και η πρεμιέρα του, στις από πρωτοκόλλου υποχρεώσεις του, ήταν, συμπαθάτε με, επιεικώς μέτριος… Οι πιο παρατηρητικοί είδαν τον κ. Τασούλα να χαριεντίζεται για λίγα δευτερόλεπτα με τον πρωθυπουργό την ώρα της παρέλασης της 25ης Μαρτίου. Κι ο άλλος καμάρωνε αυτάρεσκα.
Καλά, εμείς ξέρουμε ότι ο κ. Τασούλας εχει δια βίου υποχρέωση στον κ. Μητσοτάκη διότι τον έχρισε αρχηγό του Ελληνικού κράτους, ρόλο που ο κ. Τασούλας δεν είχε δει ούτε στα πιο τρελά του όνειρα. Και σε κάθε ευκαιρία νιώθει την ανάγκη να τον ευχαριστεί- να τον ευγνωμονεί για να το πω ακριβεστέρα. Κι ας χρειάζεται εξ’ αιτίας αυτού να επιστρατευθούν μέσα έκπτωσης του θεσμού.
Δεν νοιάζει τον κ. Τασούλα, πολλώ δε μάλλον τον κ. Μητσοτάκη.
Μ’ αυτά και με τα άλλα άλλωστε ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει φτάσει να αξιοποιήσει όλα τα χαρακτηριστικά της σύντμησης του πλήρους ονοματεπώνυμου του.
ΚΥ. Μ.
Θα τον ζήλευε και ο… συνεπώνυμος του, της Βόρειας Κορέας…