Ο (πολύτιμος) πολίτης Προκόπης Παυλόπουλος
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Όταν γνώρισα τον Προκόπη Παυλόπουλο, πάνε 27 χρόνια από τότε, είδα έναν άνθρωπο αβρό, χαμογελαστό που παρότι ήμουν στη ‘’χαραυγή’’ της καριέρας μου, με υποδέχθηκε ζεστά και φιλόξενα στο πολίτικό του γραφείο, χωρίς ίχνος από εκείνη την, συνήθως κενή περιεχομένου αλαζονεία που επιστρατεύουν συχνά κάποιοι πολιτικοί για να ‘’σου πάρουν τον αέρα’’. Χωρίς, τις περισσότερες φορές αυτή η υπεροπτική στάση να αιτιολογείται από κάτι που έκαναν και για το οποίο πρέπει να είναι υπερήφανοι.
Ο Προκόπης Παυλόπουλος, όμως, είναι αλλιώς κι αυτό μπορεί να το υπογράψω, με κλειστά μάτια. Μέσα σε αυτές τις δυόμιση δεκαετίες η χώρα κι ο κόσμος άλλαξαν πάνω από δυο φορές. Ο παγκόσμιος χάρτης μεταβλήθηκε, η Ελλάδα μπήκε και βγήκε από μια μεγάλη κρίση…
Μου έχει παραχωρήσει τέσσερις συνεντεύξεις, όλα αυτά τα χρόνια, αλλά κυρίως τιμώντας με, με τη φιλία του, έχουμε πει τα πιο σημαντικά με κλειστό το δημοσιογραφικό μαγνητόφωνο, με κάποιες σημειώσεις μου, μονάχα σκόρπιες, χρήσιμες από τότε για κάτι κείμενα σαν κι αυτό. Αργόςκόμη κι όταν μετά από πρόταση του τότε πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα εξελέγη Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, τα λέγαμε. Ήταν μια άριστη επιλογή, εθνικά , θεσμικά, πολιτικά, όπως κι αν τη δεις. Ένας Πρόεδρος αναντίρρητα στο top 3 των πολιτειακών αρχόντων ως σήμερα, μαζί με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον Κωστή Στεφανόπουλο. Ήθελα ειλικρινά να ξέρω ποιον ακριβώς ήθελε να εκδικηθεί ο κ. Μητσοτάκης όταν βουτηγμένος στις εμμονές του, διέκοψε την θητεία του κ. Παυλόπουλου αντικαθιστώντας τον με την καθόλα σεβαστή μα άνευρη Κατερίνα Σακκελαροπούλου. Τη χώρα; Τους πολίτες; Ποιον ακριβώς έβαλε κάτω από τις προγραφές που έπρεπε άραγε να ικανοποιήσει;
Ίσως να του χάλαγε ‘’τη σούπα’’, καθώς αυτός ο Έλληνας μεταξύ άλλων και διακεκριμένος επιστήμονας εξακολουθεί να δίνει άδολους αγώνες για την Ελλάδα. Είτε ως πρόεδρος της Δημοκρατίας είτε ως ενεργός πολίτης. Ότι και να σκέπτεται ο εμμονικός πρωθυπουργός, η πραγματικότητα είναι μάλλον ακατάρριπτη. Ο Προκόπης Παυλόπουλος δεν είναι απλώς ένας διακεκριμένος πολιτικός, δεν είναι μόνον ένας σπουδαίος δάσκαλος. Είναι και ένας πολύτιμος Έλληνας πολίτης.