Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Σαν παραμύθι από αυτά που έχουν πρωταγωνιστή τον Ναστραδίν Χότζα, μοιάζει πια στο σύνολο της η λειτουργία αυτού του κάτι σαν κυβέρνηση που έχουμε για να μας ορίζει τις τύχες μας.
Προκαλούσε γέλιο στην αρχή, γίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνο χρόνο με τον χρόνο. Ακούστε τι λέει ένα από αυτά τα ανατολίτικα παραμύθια και θα δικαιολογήσετε αμέσως τον παραλληλισμό:
Μια νύχτα, ο Ναστραδίν Χότζας έβαλε στο μυαλό του να κλέψει ένα
σιδεράδικο.
Στάθηκε λοιπόν έξω από την πόρτα και άρχισε, με μια λίμα, που είχε
πάρει μαζί του, να λιμάρη την κλειδωνιά.
Ένας φίλος του, που κατά τύχη περνούσε απ’ εκεί και τον αντιλήφτηκε,
τον ρώτησε:
— τι κάνεις αυτού, χότζα;
— βιολί παίζω, απάντησε ο Χότζας.
— μα δεν την ακούω τη φωνή του βιολιού σου! είπε ο φίλος του.
— Ώ, αύριο θα την ακούσης! αποκρίθηκε εκείνος.
Αυτό ακριβώς έχει πάθει κι ο Μητσοτάκης με διάφορες ληστρικού χαρακτήρα επιδρομές στελεχών του στο δημόσιο τομέα. Μας είπαν χθες ότι το μακρινό 2021, έντεκα βουλευτές μεταξύ των οποίων και δυο υπουργοί του είχαν παρέμβει – παρατύπως – στον ΟΠΕΚΕΠΕ για να πάρουν χρήματα που δεν δικαιούνταν κάτι … ‘’χασάπηδες’’ και κάτι ‘’φραπέδες’’. Τώρα, μια πενταετία, η σχετική δικογραφία παίρνει το δρόμο για τη Βουλή. Κι αυτοί οι τύποι το δρόμο για το σκαμνί. Οπότε τώρα θα ‘’ακούσουν τη μουσική’’ που έπαιζαν εκστασιασμένοι κι ανενόχλητοι πριν από μια πενταετία.
Κι ο ενορχηστρωτής αυτής της κακόηχης μπάντας θα απαντήσει λέει με ανασχηματισμό. Όχι για να βρει κάποιο σχήμα, έντιμο, χρηστό κι αφοσιωμένο στην προσφορά. Αλλά μήπως δεν προλάβουν να πιάσουν τους επόμενους!