Κακόηχη ορχήστρα , ατάλαντος μαέστρος
Του Γιάννη Βασιλακόπουλου
Μας κυβερνούν λίγοι, επικίνδυνοι και αμέριμνοι τουρίστες της πραγματικότητας…
Και μπορεί, αυτό, να το έχουμε ψελλίσει πολλές φορές στο παρελθόν και για πολλούς λόγους – σίγουρα πιο αδύναμους από την εθνική τραγωδία των Τεμπών, το κρατικό Έγκλημα εξ’ αμελείας που στέρησε τη ζωή από 57 συμπολίτες μας, ή τουλάχιστον τόσους ξέρουμε.
Τώρα πια έχουμε φύγει από την μελαγχολική διαπίστωση ότι στην Ελλάδα του 21ου αιώνα συγκρούονται δυο τραίνα μπροστά στα μάτια ενός σταθμάρχη που δεν ήταν σταθμάρχης, αλλά ένας αχθοφό τηνρος του σταθμού που προήχθη σε σταθμάρχη, με απευθείας υπουργική παρέμβαση γιατί ‘’χρειαζόταν κάτι μεροκαματάκια’’. Έχουμε περάσει ς στο οργισμένο ερώτημα: Άξιζε να χαθούν 57 άνθρωποι, ανυποψίαστοι για οποιονδήποτε λόγο; Όχι …
Ειδικά όσο μαθαίναμε και εξακολουθούμε να μαθαίνουμε ότι κάποια λαθραία εύφλεκτα υλικά την ύπαρξη και την μεταφορά των οποίων ουδείς γνώριζε έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στις εκρήξεις- ήταν ο πιο σίγουρος κομιστής θανάτου.
Κι η οργή θεριεύει όταν ακούς τις ακροδεξιές παραφυάδες ενός κυβερνώντος σχήματος – και όχι κόμματος πια, μην τρελαθούμε – να προσπαθούν να υποβαθμίσουν την τραγωδία των Τεμπών. Τον κ. Μάκη Βορίδη που χαρακτήρισε το θέμα μη σοβαρό σε σχέση με ότι άλλο συμβαίνει στη γη. Και τον κ. Άδονη Γεωργιάδη να δεσμεύεται στους ‘’Νεοδημοκράτες’’ – λες και δεν είναι υπουργός αλλά κομματάρχης μιας επαρχίας, ότι δεν υπάρχει συγκάλυψη στο θέμα των Τεμπών.
Το απόλυτο θράσος…
Και εν τέλει παρακολουθούμε τον, συχνά κρυμμένο σε βαθύ λαγούμι, διευθυντή αυτής της κακόηχης και ανερμάτιστης ορχήστρας να αναζητά τρόπους αυτοπροστασίας. Την προσεχή Κυριακή ένα ακηδεμόνευτο πλήθος θα ζητήσει απαντήσεις. Και οι ‘’κύριοι’’ της κυβέρνησης προσπάθησαν να μειώσουν αυτήν τη διαδικασία, χωρίς να τα καταφέρουν. Γιατί η στιγμή των απαντήσεων έφτασε αναπόδραστα.
Λίγο πριν πέσει η αυλαία για αυτήν την κακόηχη ορχήστρα…