Να λοιπόν που αυτό με το οποίο μας έκαναν, όχι απλώς πλύση εγκεφάλου, αλλά μπουγάδα κανονική και το είπαν τότε ‘’Σωστή πλευρά της ιστορίας’’, μπήκε στην άκρη – έχασε τον πόλεμο στην Ουκρανία. Και η παραδοχή της ήττας, η οποία ήταν αναπόδραστη, έκανε τους αυτοφοράκηδες του ΝΑΤΟ να μπουν σε βαθιά λαγούμια. Μαντέψτε ποιον έχουμε εδώ. Ο οποίος θα πρέπει να απαντήσει στο μείζον ερώτημα: Γιατί η σωστή πλευρά της ιστορίας, είναι η στήριξη των φασιστοειδών του τάγματος του Αζόφ κι όχι η παλιννόστηση της Ρωσίας, η οποία πριν τρεις δεκαετίες διαμελίσθηκε βίαια; Και γιατί ο άκρατος φασισμός των ‘’δημοκρατών’’ της Ευρώπης, που έκοψε αυτοστιγμεί κάθε Ρωσική πηγή πληροφόρησης στη Δύση πρέπει να είναι αποδεκτός και οι Ρωσικές θέσεις απορριπτέες, άμα τη εμφανίσει; Η σωστή πλευρά της ιστορίας κύριοι αυτοφοράκηδες είναι αυτή των νικητών. Και άλλοτε αυτοί που με τον μανδύα του ‘’ηγέτη’’ οδηγούσαν το λαό τους στο στρατόπεδο των ηττημένων, λογοδοτούσαν. Ειδικά, στην περίπτωση της Ελλάδας που η επιλογή της κυβέρνησης είναι ευθέως αντίθετη τόσο με τις βαθιά ριζωμένες Ελληνο –Ρωσικές σχέσεις, όσο και με το λαϊκό αίσθημα, θα ανοίξει προσεχώς μεγάλη κουβέντα. Και η κουβέντα αυτή θα έχει μιαν ακόμη παράμετρο με σοβαρότατο ειδικό βάρος από τη στιγμή που, με τον πιο ηχηρό τρόπο, επισημοποιήθηκε η αποστασιοποίηση των Η. Π. Α. από την διαδικασία στήριξης του καθεστώτος Ζελένσκι. Αν δούμε προσεκτικά τον τρόπο με τον οποίον διατυπώθηκε το ‘’άδειασμα’’ του Ουκρανού προέδρου από τον άρτι εκλεγέντα Αμερικανό Πρόεδρο Τραμπ θα διαπιστώσουμε ότι η παρουσία του κωμικού ηθοποιού στον προεδρικό θώκο του Κιέβου αποτελεί το υπ’ αριθμόν 1 πρόσχημα για την συνέχιση ενός πολέμου που δεν βγάζει αλλού, από την Ρωσική Ουκρανία. Και τον οποίον υποδαύλισαν κράτη που βυθισμένα σε μια αβυσσαλέα πια κρίση, απλώς προσπαθούν να μεταθέσουν αλλού τα αδιέξοδα τους…