Φιλολαϊκό διάλειμμα ή κολακεία των ψευδαισθήσεων ;
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Τα κυβερνητικά στελέχη πανηγυρίζουν σχεδόν παραληρηματικά το τελευταίο 48ωρο γιατί, λέει, επανέφεραν τις συλλογικές διαπραγματεύσεις στην εργασιακή μας καθημερινότητα. Κανονικά θα έπρεπε να… χαρούμε κι όλοι οι υπόλοιποι. Να ακολουθήσουμε κι εμείς την πανηγυρική πομπή, πετώντας βεγγαλικά και ανάβοντας καπνογόνα. Εμένα θα μου επιτρέψετε, να μην ακολουθήσω την … εκφορά. Θα κρατήσω τα καπνογόνα στην τσέπη, γιατί έχω κάνα – δυο κουιζάκια, τα οποία μένουν άλυτα και χωρίς απάντηση σε αυτά όλα τα υπόλοιπα θα είναι κενό γράμμα. Μας λένε για παράδειγμα ότι παράλληλα ήρθησαν οι μνημονιακές δεσμεύσεις. Μα αυτό, έχω την εντύπωση, ότι δεν αποτελεί αποτέλεσμα κάποιας … εργώδους κυβερνητικής προσπάθειας αλλά αυτονόητο αποτέλεσμα της εξόδου της χώρας μας από τα μνημόνια, η οποία έγινε το 2018, από κυβέρνηση υπό τον Αλέξη Τσίπρα.
Δεν θέλω να ταράξω αυτήν την ήρεμη ευφορία του φιλολαϊκού διαλείμματος που περνά η κυβέρνηση. Απλώς αναρωτιέμαι αν οι κυβερνητικοί παράγοντες και τα παπαγαλάκια της τολμούν να ομολογήσουν σε ποιο οικονομικό περιβάλλον βρισκόμαστε.
Με άλλα λόγια η επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων θα μπορούσε να είναι μια θετική εξέλιξη. Αλλά με την ακρίβεια κραταιά κι αήττητη, τα όρια της φτώχειας να έχουν προ πολλού σπάσει και την αγοραστική δύναμη των πολιτών σε διαδικασία απίσχνανσης, δεν νομίζω να είναι ώρα για κομπορρημοσύνη, ή για αυτάρεσκη κολακεία των ψευδαισθήσεων οποιουδήποτε, αλλά μάλλον στιγμή προσπάθειας να βελτιωθούν οι όροι διαβίωσης των πολλών. Πράγμα που η παρούσα κυβέρνηση φαίνεται απρόθυμη να υπηρετήσει, πιθανώς θεωρώντας αυτόν το στόχο πολύ … αριστερό για τα…. Δικά της standards…