Ανεπιθύμητοι και μουσαφίρηδες…
Βγάζοντας άναρθρες, βραχνές κραυγές από τις μονίμως ξεκούρδιστες, θαρρείές, φωνητικές του χορδές, ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης απευθύνεται στους νεοδημοκράτες – και μόνον – σχεδόν εκλιπαρώντας να τους πείσει ότι ‘’δεν θα υπάρξει συγκάλυψη στο κυβερνητικό έγκλημα των Τεμπών. Παράλληλα τους καλεί ως φύλαρχος , μιας ξεκομμένης από τον υπόλοιπο κόσμο, φυλής χαμένης στον Αμαζόνιο ή κάπου στην Αφρική να αντιδρούν όσο πιο έντονα μπορούν όταν τους διατυπώνεται ένα τέτοιο υπονοούμενο. Δύο τα χονδροειδή λάθη- το ένα με διαστάσεις ποινικού αδικήματος στην αλλοπρόσαλλη στρατηγική του υπουργού υγείας. Πρώτον θεωρητικά τουλάχιστον είναι υπουργός όλων των Ελλήνων και όχι μόνον των ‘’νεοδημοκρατών’’. Δεύτερον, εξωθεί εκείνους που ο ίδιος αποκαλεί νεοδημοκράτες σε ακρόστήτες. Αν έκανε κάτι τέτοιο κάποιος κοινός θνητός θα τον κυνηγούσαν θεοί και δαίμονες, φυσικά πρόσωπα και συσκευές… Όλοι.
Αυτός όμως επιμένει στην επίκληση των νεοδημοκρατών, ενώ ξέρει – δεν μπορεί να μην ξέρει- ότι είναι ανεπιθύμητος στο παραδοσιακό σώμα της ΝΔ. Ούτε απ’ έξω από τα κεντρικά γραφεία της ΝΔ δεν θα περνούσε όταν το κόμμα λειτουργούσε εύρυθμα. Ήταν ένας κοινός και θρασύς υβριστής.
Το ίδιο και ο έτερος εισοδιστής , ο Μάκης Βορίδης, του οποίου το μονίμως βλοσυρό και εκδικητικό έναντι όλων ύφος αλλά και η εικόνα που θα τον κυνηγά ισοβίως με το τσεκούρι ανά χείρας τον καθιστά ξένο σώμα όχι μόνο για τη ΝΔ, αλλά για κάθε κόμμα του δημοκρατικού τόξου.
Αυτά όμως συμβαίνουν όταν έχει πάρει το κουμάντο του κόμματος ένας ανιστόρητος μουσαφίρης..