Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Η σιδηροδρομική τραγωδία στην Ισπανία ξύπνησε δικές μας μνήμες και έξυσε αναπόφευκτα, ανεπούλωτες, εθνικές πληγές, πολύ πρόσφατες μάλιστα που αιμορραγούν ακόμη. Και θα αιμορραγούν, ώσπου το μοναδικό καταπραϋντικό, γιατί στην περίπτωση μας γιατρικό δεν υπάρχει έρθει να απαλύνει τον ανθρώπινο πόνο. Κι αυτό το καταπραϋντικό, δεν είναι άλλο από την αλήθεια, για το τι έγινε και το ποιος, αλήθεια, φταίει …
Η εθνική τραγωδία των Τεμπών , έρχεται ξανά και ξανά, στο μυαλό και στοιχειώνει κάθε στιγμή τα βήματα μιας ολόκληρης χωρας, επειδή κανένας από τους ανεπάγγελτους μεσόκοπους που παριστάνουν την κυβέρνηση, δεν έχει ως σήμερα, αναλάβει την υπαρκτή ευθύνη.
Έσπευσαν μονάχα να μεταθέσουν τις εκλογές. Γιατί οι ακριβοπληρωμένοι ψυχολόγοι – επικοινωνιολόγοι είπαν στον κ. Μητσοτάκη ότι ‘’η μάζα ξεχνά τα δυσάρεστα συμβάντα σε τέσσερις με έξι εβδομάδες’’… Αυτό τον ένοιαζε. Αυτό ρώτησε. Κι ύστερα διενήργησε εκλογές με τα πιόνια τοποθετημένα προσεκτικά στη σκακιέρα, από τους πατρόνους του. Κι έτσι το πιο μαζικό κυβερνητικό έγκλημα μένει ακόμη ατιμώρητο.
Ο παραλληλισμός, της Εθνικής τραγωδίας των Τεμπών με την αντίστοιχη της Ισπανίας, έχει μονάχα να κάνει με την αποτροπή των όποιων πιθανών άλλοθι, από την παρέα του ‘’κύριου 41%’’.
Το μακελειό των Τεμπών ήταν ένα μαζικό έγκλημα το οποίο δεν μπορεί να τύχει οποτεδήποτε . έγκλημα με θύματα και προφανείς θύτες…