Της Μαρίας – Ελένης Σταχτή
Τον Ιούνιο 2025, στο 12ήμερο πόλεμο Ισραήλ–Ιράν, το Ιράν διαπίστωσε ότι τα drones και οι πύραυλοί του εξαρτιόταν από το GPS, ένα σύστημα που ελεγχόμενο από την Ουάσιγκτον. Μετά τις εκτεταμένες παρεμβολές και «κοψίματα» GPS στη διάρκεια του πολέμου, η Τεχεράνη ανακοίνωσε πλήρη μετάβαση στο αντίστοιχο κινέζικο σύστημα BeiDou. Αυτό δεν είναι απλά αλλαγή τεχνολογίας· είναι στρατηγική επιλογή: λιγότερη εξάρτηση από τις ΗΠΑ, μεγαλύτερη πρόσδεση στην Κίνα και αναβάθμιση της στρατιωτικής ισχύος του Ιράν στην περιοχή.
Το BeiDou είναι το κινεζικό παγκόσμιο δορυφορικό σύστημα πλοήγησης, αντίστοιχο του αμερικανικού GPS, του ρωσικού GLONASS και του ευρωπαϊκού Galileo, με παγκόσμια κάλυψη από δεκάδες δορυφόρους. Προσφέρει στρατιωτικού επιπέδου ακρίβεια, ανθεκτικότητα σε παρεμβολές και λειτουργίες που στοχεύουν ειδικά σε εφαρμογές μάχης και «ψηφιακής κυριαρχίας» για χώρες που δεν θέλουν να εξαρτώνται από τις ΗΠΑ. Πάνω από 100+ χώρες ήδη χρησιμοποιούν το BeiDou σε διάφορα επίπεδα, ενώ η Κίνα το προωθεί ως κομμάτι της ευρύτερης γεωπολιτικής της επιρροής.
Με το BeiDou, η ακρίβεια των ιρανικών βαλλιστικών και cruise πυραύλων, αλλά και των Shahed drones, φέρεται αυξάνεται γεωμετρικά. Αναλυτές λένε ότι πύραυλοι που παλιά ήταν «όπλα περιοχής» (χτυπούσαν γενικά μια πόλη) γίνονται πλέον όπλα ακριβείας, ικανά να στοχεύουν συγκεκριμένα στρατόπεδα, αποθήκες, ενεργειακές εγκαταστάσεις. Αυτό σημαίνει ότι αμερικανικές βάσεις στον Κόλπο, ισραηλινές πόλεις και υποδομές σε Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ κ.λπ. μπαίνουν σε πολύ πιο επικίνδυνη ζώνη, γιατί ο αντίπαλος μπορεί να χτυπήσει συγκεκριμένα κρίσιμα σημεία, όχι απλώς «γενικά την περιοχή».
Οι ΗΠΑ χάνουν ένα σημαντικό πλεονέκτημα, δεν μπορούν πια απλά να κόψουν/χειραγωγήσουν GPS για να τυφλώσουν ιρανικά όπλα, αφού η πλοήγηση βασίζεται σε δορυφόρους που ελέγχει το Πεκίνο. Η κινεζική υποστήριξη προς το Ιράν δεν περιορίζεται μόνο στο σύστημα πλοήγησης BeiDou. Τα τελευταία 2-3 χρόνια — και ιδιαίτερα πριν τη σημερινή σύγκρουση με τις ΗΠΑ — έχει αναπτυχθεί ένα ευρύτερο πλέγμα ηλεκτρονικού πολέμου (Electronic Warfare – EW) που ενισχύει σημαντικά τις ιρανικές δυνατότητες.
Ένα από τα πιο κρίσιμα στοιχεία είναι η φερόμενη μεταφορά κινεζικών ραντάρ όπως το: YLC-8B anti-stealth radar. Τα συστήματα αυτά μπορούν: να εντοπίζουν αεροσκάφη stealth (F-35, B-2)
και να αντέχουν σε ηλεκτρονικές παρεμβολές
Τέλος η Κίνα φέρεται ήδη να μοιράζεται δορυφορική πληροφορίες με το Ιράν, παρέχοντας εικόνες και δεδομένα κίνησης αμερικανικών δυνάμεων σε Περσικό, Ινδικό Ωκεανό και Κόλπο Ομάν.
Τα πρόσφατα γεγονότα υπογραμμίζουν ένα βασικό δίδαγμα του σύγχρονου πολέμου: η ισχύς δεν καθορίζεται πλέον μόνο από τα οπλικά συστήματα, αλλά και από την άμεση πρόσβαση σε έγκυρες πληροφορίες με σύγχρονες και αξιόπιστες ψηφιακές και διαστημικές υποδομές.