Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Τραγική ειρωνεία. Αυτό σκεφτόμαστε πλέον όταν καταγινόμαστε με την απάντηση στο ερώτημα ‘’ποια είναι η θέση της Ελλάδας σήμερα;’’ Την οποία πλέον δεν μπορούν να κρύψουν ούτε κεντρικά δελτία ειδήσεων των κρατικών τηλεοπτικών σταθμών που δεν κάνουν, πλέον, την μάταια προσπάθεια να ωραιοποιήσουν την πραγματικότητα. Διότι, πολύ απλά, δεν μπορούν.
Έτσι, ενώ στο πρώτο θέμα των δελτίων η Ελλάδα εμφανίζεται ως ενεργειακός κόμβος με αφορμή την ιστορική συμφωνία παραχώρησης θαλάσσιων οικοπέδων νότια της Κρήτης και της Πελοποννήσου στην κοινοπραξία Chevron – HELLENiQ ENERGY – για έρευνες και παραγωγή υδρογονανθράκων, τρία λεπτά αργότερα προβάλλονται οι τριτοκοσμικές εικόνες αλλά και πραγματικές συνθήκες που δημιουργεί το πέρασμα μιας όχι ακραίας κακοκαιρίας σε ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της χώρας μας.
Κι ύστερα, είδαμε πραγματικά άναυδοι πως τρεις βαρυποινίτες βρέθηκαν στο γραφείο του αρχιφύλακα των φυλακών Δομοκού, όπου σε λίγα δευτερόλεπτα ένας εξ’ αυτών πέφτει νεκρός από πυρά ενός πιστολιού. Πως έφτασε στο γραφείο του αρχιφύλακα; Γιατί πήγε εκεί ; Και κυρίως πως έφτασε μέχρις εκεί ένα όπλο; Ερωτήσεις που θα αργήσουν να απαντηθούν- αν απαντηθούν ποτέ.
Όπως και μια ακόμη, ρητορική, την οποία όμως θέτουμε, έτσι για να υπάρχει: Να είμαστε υπερήφανοι για την πατρίδα μας. Και είμαστε. Αλλά τι είναι εν τέλει η νέα Ελλάδα; Είναι κόμβος, θησαυροφυλάκιο υδρογονανθράκων- τους οποίους κάποιοι σημερινοί υπουργοί, πίσω στο 2010, χαρακτήριζαν ‘’μπούρδες’’ όταν κάποιοι λέγαμε ότι με τη βοήθεια των κοιτασμάτων θα μπορούσαμε να βγούμε από το άγος του χρέους, χωρίς να βιώσουμε τον εφιάλτη του μνημονίου;
Ή μήπως είναι μια χώρα με προβλήματα στις υποδομές που πνίγεται στην πρώτη πλημμύρα και μπαινοβγαίνουν στις φυλακές όπλα σαν να είναι σοκολατάκια σε δεξίωση.
Η Ελλάδα είναι ένα πανάκριβο πολύτιμο σμαράγδι στο μέτωπο της γης. Το οποίο όμως εδώ και χρόνια κακοποιείται από άγαρμπους κι ατάλαντους χρυσοθήρες. Είμαστε περήφανοι για το ότι δεν έχουν καταφέρει να αφαιρέσουν τη λάμψη της. Όσο κι αν προσπάθησαν κι εξακολουθούν να προσπαθούν…