Το ‘’φασόλι’’ Γουέστερν στο Ελληνικό σινεμά
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Το ‘’φασόλι γουέστερν’’ ήταν η Ελληνική απάντηση στο ‘’σπαγγέτι γουέστερν’’ που άνθισε – όχι για πολύ, αλλά εμφατικά, κυρίως κατά την δεκαετία του πενήντα σαν μια απόδειξη Ελληνικού πείσματος – ‘’αφού μπορούν οι Ιταλοί, μπορούμε κι εμείς καλύτερα’’- το οποίο αν και δεν άφησε πολλά δείγματα γραφής, εντούτοις άφησε χνάρι στον Ελληνικό κινηματογράφο, άξιο να μπαίνει ακόμα και ως σήμερα σε συζήτηση.
Η πρώτη εμφάνιση του είδους ήταν η ‘’Γκόλφω’’ με τη βαριά υπογραφή της Φίνος Films, ακολούθησε η ‘’Αστέρω’’, για να πέσει βαριά η σκιά του υποψήφιου για όσκαρ ‘’ Το χώμα βάφτηκε κόκκινο’’ και να κλείσουν τη σειρά των προσπαθειών τα έγχρωμα ‘’Αγάπη και αίμα’’ του Νίκου Φώσκολου και ο ‘’Αστραπόγιαννος’’ που βραβεύτηκε στο φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης. Όλα αυτά τα φιλμ είχαν έναν προπομπό που όμως
δεν … ευτύχησε. Το πρώτο Ελληνικό γουέστερν που γυρίστηκε το 1928, σε Αμερικανικά μοτίβα εξ’ ολοκλήρου, – είχε δηλαδή, καουμπόηδες, Ινδιάνους, καβαλάρηδες, άλογα αλλά και παραγωγή, δέκα μήνες προεργασία αλλά και κρατική αρωγή- δεν έφτασε ποτέ σε κινηματογραφική αίθουσα. Ο λόγος; Μια … γόπα. Ένας τεχνικός, με άλλα λόγια, είχε ξεχάσει αναμμένο το τσιγάρο του στα τελειώματα του. Αποτέλεσμα. Καταστροφή. Ολοκαύτωμα, μια μικρή… Γκουέρνικα για τους συντελεστές της ταινίας. Κάηκαν λοιπόν τα νεγκατίφς – το πιο κομβικό κομμάτι του οικοδομήματος πριν πάνε στο μοντάζ κι έτσι η φιλόδοξη Ελληνική παραγωγή ‘’Τρεις Έλληνες εξ’ Αμερικής’’ δεν προβλήθηκε ποτέ. Χάθηκε, εξαϋλώθηκε, σαν να μην έγινε ποτέ. Και σαν να μην περιείχε εργώδεις, φιλότιμες και απόλυτα ορθογραφημένες προσπάθειες μετέπειτα διάσημων συντελεστών. Ο Ανδρόνικος Τζιβλέρης και το Kastalia. Gr, που υπήρξε η πηγή αυτών των πληροφοριών μας ενημερώνουν ότι εκείνης η πρώτη προσπάθεια για γύρισμα ενός ελληνικού Γουέστερν χρειάστηκε , ούτε λίγο, ούτε πολύ 10 μήνες γυρισμάτων τα οποία έγιναν εξ’ ολοκλήρου στην Πάρνηθα. Το σενάριο ήταν του Γιάννη Τριανταφύλλη, ενώ βοηθός του εκ Κωνσταντινουπόλεως, πολύπειρου Δημήτρη Μεραβίδη, που εργάστηκε στην εν λόγω ταινία ως οπερατέρ, ήταν ο ίδιος ο Φιλοποίμην Φίνος.