Πολυτεχνείο, 52 χρόνια μετά: Ο ήχος της σιωπής…
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Η επέτειος του Πολυτεχνείου που σήμερα τιμάται – αυτή είναι η σωστή λέξη, αντί του ρήματος ‘’γιορτάζεται’’- μπαίνει ακόμα στην βάσανο της ανεδαφικής κριτικής και της εκ των υστέρων αμφισβήτησης , από ανθρώπους που όχι μόνο δεν ήταν έστω και εξ’ αποστάσεως παρόντες στα γεγονότα εκείνου του καυτού Νοέμβρη, αλλά κι από άλλους που στο διάβα, αυτών των πενήντα ετών που μεσολάβησαν, δεν έχουν περάσει ούτε απ’ έξω.
Αυτή η ερώτηση, για παράδειγμα που, χουντογενής ούσα στοιχειώνει για χρόνια και ντροπιάζει, έτι περαιτέρω, κάποια χουντικά σταγονίδια που έχουν τώρα στρογγυλοκαθίσει σε υπουργικούς θώκους, ‘’υπήρχαν νεκροί στο πολυτεχνείο;’’ Δεν απαντάμε σε ηλιθιότητες.
Εντάξει. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν έριξε από μόνη της τη χούντα γιατί η χούντα ήταν όντως αμερικανοκίνητη και κατέρρευσε όταν η υπερατλαντική υπερδύναμη ήρε τη στήριξη της από το καθεστώς των συνταγματαρχών.
Αλλά έγινε κι έδειξε την ορμή των νέων ανθρώπων, τη συνολική αρνητική στάση τους απέναντι σε μια ‘’δράκα’’ , επί της ουσίας ανόων και απάτριδων.
Ναι, συμφωνούμε, ότι μερικοί από τους τοτινούς άδολους αγωνιστές, ‘’λέρωσαν’’ κι ύστερα πατσαβούριασαν τις αγωνιστικές τους περγαμηνές, εξαργυρώνοντας με φθηνό αντίτιμο τη δράση τους, παίρνοντας στο λαιμό τους, μια ολόκληρη γενιά. Αυτοί όμως ήταν λίγοι , δακτυλοδεικτούμενοι και ίσως κατάπτυστοι όταν, μερικοί από αυτούς πήραν μια υπουργική καρέκλα, έκατσαν για λίγα ή πολλά χρόνια χαλώντας την ουσία και καταστρέφοντας το νόημα των γεγονότων και της ημέρας. Αυτοί είναι όμως οι λίγοι… Οι πολλοί ακόμη κι όταν ανέλαβαν δημόσιες θέσεις τις τίμησαν, τιμώντας παράλληλα την πρότερη πορεία τους, τη γενιά τους. Κι οι άλλοι που αγωνίστηκαν, πρόσφεραν, μάτωσαν και ύστερα αποσύρθηκαν στη σιωπή τους. Μια σιωπή, γεμάτη νόημα και εκκωφαντικό ήχο…
Αν ανάψει κάποιος σήμερα τις τηλεοράσεις θα ακούσει μόνον λόγους να μην κατέβει σήμερα στην πορεία για το πολυτεχνείο. Μποτιλιάρισμα παντού, κλειστοί σταθμοί του μετρό εδώ κι εκεί, υφέρπουσα προτροπή αποτροπής. Η 17η Νοέμβρη όμως πρέπει να περάσει από γενιά σε γενιά ως τιμώμενη και τιμημένη επέτειος – κι όχι ως όνομα πάλαι ποτέ τρομοκρατικής οργάνωσης.