Ο κ. Μάκης Βορίδης και τα ‘’ορφανά’’ εγκλήματα στον ΟΠΕΚΕΠΕ
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Με το σημερινό μου άρθρο λέω να καταπιαστώ με κάτι που οι συντριπτικά περισσότεροι συμπολίτες μας, επιμένουν –μετά στοιχηματικής βεβαιότητας- ότι ουδέποτε υπήρξε. Αναφέρομαι στα δημοκρατικά, που λέει ο λόγος δηλαδή έργα και ημέρες του Μάκη Βορίδη. Σκίζω, λοιπόν , από το πολιτικό ‘’ημερολόγιο’’ τον καιρό που ο κ. Βορίδης με ένα τσεκούρι στο χέρι έψαχνε να βρει … κεφάλι κομουνιστή, προκειμένου να εξαλείψει τον εν λόγω… κίνδυνο. Ξεφυλλίζω στα γρήγορα τις περιόδους της ΕΠΕΝ και του Ελληνικού Μετώπου, τις οποίες άλλωστε ο ίδιος, ο κ. Βορίδης έχει χαρακτηρίσει περιόδους … ακτιβισμού. Και πάμε στα κοινοβουλευτικά χρόνια, για να προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε πως βρέθηκε ουρανοκατέβατος και εν μια νυκτί από το ΛΑΟΣ του κ. Καρατζαφέρη, αναντικατάστατος υπουργός στις κυβερνήσεις τόσο του κ. Σαμαρά όσο και του κ. Μητσοτάκη. Προηγουμένως όμως είχε συγκεντρώσει τα εύσημα, όλων των ξένων εντολοδοτών ως υπουργός μεταφορών στην ‘’φυτεμένη’’ κυβέρνηση Παπαδήμου.
Κάπου, καθ’ οδόν φαίνεται πως έκοψε η ‘’σούπα’’ κι έτσι εσχάτως ο κ. Βορίδης έχει αρχίσει τις απειλές και τους εκβιασμούς στο παρασκήνιο: ‘’Δεν θα γίνω εγώ Τριαντόπουλος. Αν πέσω εγώ θα πάρω κι άλλους μαζί μου’’ , φέρεται να έχει πει με αφορμή το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Κι η απορία που αυτόματα γεννιέται είναι : Από πού κρατάει ο κ. Βορίδης το Μαξίμου και οι ένοικοι του έχουν χάσει τον μακάριο ύπνο τους; Ένα ερώτημα, του οποίου η απάντηση μπορεί και να αποτελεί κρίσιμο κομμάτι της παραπέρα ιστορίας αυτού του κυβερνητικού σχήματος…