Ο δρόμος του Αλέξη Τσίπρα
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Με ρωτούν συχνά γιατί επαυξάνω στην στήριξη της λύσης Τσίπρα. Και νομίζω πως τώρα είναι η κατάλληλη ώρα. Αλλά και ο κατάλληλος τόπος. Ένα site απόλυτα δικό μου, που δεν παίζει παιχνίδια.
Που ήρθε ως φυσιολογική απόληξη μιας πορείας περίπου τριάντα ετών όπου δούλεψα δημοσιογραφικά σε λογιών – λογιών εκδότες. Ντόμπρους και πισώπλατους. Ήταν μπόλικοι από αυτούς που, χωρίς να ξέρουν καλά – καλά το αλφάβητο επιχειρούσαν να χαράξουν ‘’γραμμή’’ κηδεμονευόμενοι βεβαίως από κατά περίστασιν ‘’χορηγούς’’ ή χρηματοδότες. Αυτοί λοιπόν θορυβήθηκαν από τη στιγμή που ο Αλέξης Τσίπρας, έκανε τα πρώτα του βήματα στο πολιτικό προσκήνιο. Μερικοί εξ’ αυτών έκαναν το παν προκειμένου να τον αποδημήσουν πολύ πριν το 2012. Δεν τα κατάφεραν. Το 2015, κόντρα στο λαϊκό αίσθημα, επειδή δεν τους παρείχε δυνατότητα, μεγαλύτερης από το μπόι τους, επιρροής πήγαν να του χρεώσουν και το… προπατορικό αμάρτημα, επειδή ως πρωθυπουργός δεν έκανε χατίρια .
Ο Αλέξης Τσίπρας όμως ‘’απάντησε’’ σε όλα αυτά δημιουργώντας τετελεσμένα με θετικό πρόσημο στην πρώιμη πρωθυπουργική του διαδρομή. Απαλλαγμένος, επί της ουσίας, από την αρχή, από στεγανά νικημένα από την σκόνη του χρόνου, κοίταξε την κοινωνία στα μάτια, της είπε αλήθειες. Κυρίως δεν συγκάλυψε, δεν άφησε να χορεύουν οι ‘’σκιές’’. Έγραψε λοιπόν το πρωθυπουργικό του μητρώο, ως άπειρος χωρίς ‘’σκελετούς στην ντουλάπα’’.
Σήμερα, λοιπόν, στην ώρα της πολιτικής του ωριμότητας, έτοιμος πια και με την ώθηση της κοινωνικής στήριξης που αναμφίβολα έχει μπορεί να διασφαλίσει για τη χώρα μια μακρά περίοδο πορείας στο σωστό δρόμο. Θα έχει λοιπόν μεγάλο πολιτικό ενδιαφέρον το προσεχές χρονικό διάστημα. Στο οποίο οι αιχμάλωτοι των σκιών θα επιχειρήσουν να ‘’νικήσουν’’ τα αδιέξοδα τους. Τώρα πια νομίζω ότι δεν έχουν χρόνο. Η κλεψύδρα αδειάζει…