Μίκης Θεοδωράκης: Το αιώνιο σύμβολο του Ελληνισμού και η οικουμενική δάδα κάθε αδούλωτου ανθρώπου
Φέτος συμπληρώνονται εκατό χρόνια από τη γέννηση του Μίκη Θεοδωράκη. Έτυχε να γεννηθεί στη Χίο, αλλά καταγόταν από την Κρήτη. Ήταν Έλληνας, βαθιά πατριώτης, αλλά πριν από αυτό καθ’ αυτό το έργο του, είναι η προσωπικότητα του που έδωσε στον Ελληνισμό μιαν οικουμενικότητα, αναγνωρίσιμη από τον κάθε άνθρωπο που πατά τον πλανήτη μας. Ο Μίκης είναι παγκόσμιος, έχοντας μια διάσταση δυσεξήγητη για πολλούς ανθρώπους. Ο Μίκης, ο καλλιτέχνης, ο Μίκης, ο διανοούμενος, ο Μίκης ο αγωνιστής της δημοκρατίας, ο Μίκης ο πολιτικός, ο Μίκης, εν τέλει, ο ποιητής του ήχου. Αυτός ήταν που έκανε τις στιγμές μας μελωδικότερες για εμάς τους νεότερους, τις στιγμές της σκληρής προσμονής για όσους υπέφεραν, στιγμές καρτερικής υπομονής και βεβαιότητας ότι ‘’δεν μπορεί, θα είναι ένα κακό όνειρο που θα περάσει…’’ Αυτός ήταν ο Μίκης, που πριν από 100 χρόνια, άρχισε ο μύθος του. Ο ‘’ουρανομίκης’’ άλλαξε διάσταση πριν τέσσερα χρόνια. Κι ας λένε κάποιοι ότι πέθανε. Ο Μίκης ήταν παγκόσμιος Έλληνας κι έγινε σύμβολο – και τα σύμβολα δεν πεθαίνουν ποτέ. Από την Αβάνα, ως το Γιοχάνεσμπουργκ, από τη Λευκωσία ως τη Μόσχα κι από την Βαγδάτη ως την Ουάσιγκτον με μιαν αδιόρατη Ελληνική κλωστή, πολύ γερή ωστόσο, ο Μίκης ένωνε κόσμους που θα έλεγε κανείς ότι είναι ξένοι μεταξύ τους. Ήταν αυτός που εκλαΐκευε τη γνώση βάζοντας στο στόμα όλων μας τους στίχους των μεγάλων ποιητών ντυμένους με αιώνιες μελωδίες. Ήταν η μπαγκέτα του, ή μια μουσική φράση του, γραμμένη σε μια παρτιτούρα ή σε ένα άδειο πακέτο ‘’Άσο’’ σκέτο που τρόμαζε και ακόμη τρομάζει τους τυράννους, όπου γης. Κι είμαστε εμείς, υπερήφανοι δίχως άλλο που αυτός, ο γιγάντιος άνθρωπος βλάστησε στην Ελληνική γη. Ο Μίκης Θεοδωράκης, είναι ήδη κατά κυριολεξία αιώνιος.