Μιλάμε για παγκόσμια πατέντα το κυβερνών κόμμα να πέφτει στην πρόθεση ψήφου, αλλά να ανεβαίνει στην εκτίμηση
Του Μιχάλη Κωτσάκου
Σε όλες τις δημοσκοπήσεις (υπερβολικά πολλές για μία περίοδο που δεν έχουμε εκλογές) η κυβέρνηση ασχολείται με τα μισά ευρήματα και αυτό επικοινωνούν τα φιλικά της ΜΜΕ. Ουδείς από το κυβερνητικό επιτελείο, αλλά και από τα συγκεκριμένα ΜΜΕ «επιτρέπει» να ασχοληθεί ο κόσμος με τα ποιοτικά στοιχεία των δημοσκοπήσεων.
Έτσι για παράδειγμα είδαμε το παράδοξο, στην τελευταία δημοσκόπηση της Metron Analysis για το Mega: Το κυβερνών κόμμα να χάνει δυνάμεις στην πρόθεση ψήφου, αλλά να κερδίζει στην εκτίμηση. Πως γίνεται αυτό; Δημοσκόπος δεν είμαι, αλλά μπορώ να κατανοήσω την πίεση που έχουν οι φουκαράδες. Οι περισσότερες (για να μην πω όλες) έχουν συμβόλαια με κρατικούς φορείς, προκειμένου να κάνουν μετρήσεις της κοινής γνώμης. Εάν τα βγάζουν όλα μαύρα για την κυβέρνηση ελλοχεύει ο κίνδυνος, κάποιος «εκνευρισμένος» υπουργός να σπάσει το συμβόλαιο, έχοντας φυσικά λάβει εντολή από το Επιτελικό Κράτος. Και η κάθε εταιρεία έχει εργαζόμενους, που πρέπει να τους εξασφαλίζει εργασιακή ειρήνη.
Όμως στα ποιοτικά στοιχεία των δημοσκοπήσεων φαίνεται η αλήθεια για την κυβέρνηση. Εκεί αποτυπώνεται το πώς νιώθουν οι πολίτες. Η δυσαρέσκεια για την κυβέρνηση σε ό,τι αφορά την ελλιπή αντιμετώπιση της ακρίβειας έχει ξεπεράσει το 70%. Κάτι που το ένιωσαν στην τσέπη τους αυτές τις ημέρες όσοι έτρεξαν να προμηθευτούν προϊόντα για το σαρακοστιανό τραπέζι. Και διαπίστωσαν ότι το κόστος είναι αυξημένο κατά μέσο όρο σχεδόν 20% σε σύγκριση με πέρυσι. Και το 2025 ήταν αυξημένο το κόστος άλλο ένα 20% από το 2024. Και την ίδια ώρα ο αρμόδιος υπουργός Ανάπτυξης είναι εξαφανισμένος από προσώπου γης.
Και δεν είναι μόνο η δυσαρέσκεια για την ακρίβεια. Σε όλες τις δημοσκοπήσεις οι πολίτες απαντούν στο κυβερνητικό σλόγκαν «Μητσοτάκης ή χάος» να υπάρξει αλλαγή κυβέρνησης. Και μιλάμε για ποσοστά που αγγίζουν το 70%. Οι πολίτες με τις απαντήσεις τους ξεκαθαρίζουν ότι βαρέθηκαν να βλέπουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη στον πρωθυπουργικό θώκο. Και ο λόγος που τον βαρέθηκαν είναι ότι η ακρίβεια παραμένει στην κορυφή των σημαντικότερων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα, με την οικονομία να ακολουθεί και να έπονται η κρίση θεσμών και η διαφθορά. Κι όπως λένε χιουμοριστικά για την κυβέρνηση ισχύει το «τσέπωνε και μη ερεύνα».
Όταν, λοιπόν, τα ποιοτικά στοιχεία όλων των δημοσκοπήσεων είναι εναντίον της κυβέρνησης, τότε αποτελεί τεράστια έκπληξη το πώς το κυβερνών κόμμα αποτελεί την μοναδική επιλογή των πολιτών. Προφανώς είμαστε χώρα μαζοχιστών. Ή τουλάχιστον έτσι μας παρουσιάζουν οι δημοσκόποι. Επί της ουσίας πρόκειται για καταιγιστική παραγωγή και κατανάλωση στατιστικών ευρημάτων που γίνονται αποδεκτά από τα μέσα ενημέρωσης, χωρίς αντίλογο…
Υπάρχει όμως και η πραγματικότητα που είναι εντελώς διαφορετική από τα όσα πασάρουν οι τηλεοπτικοί σταθμοί και τα φιλικά προς την κυβέρνηση ΜΜΕ. Η κοινή λογική. Αυτή που διαμορφώνεται από την ορατή πραγματικότητα του κάθε πολίτη. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι δεν είναι στραβός ο γιαλός, αλλά το κυβερνητικό καράβι στραβά αρμενίζει.
Θυμίζει το παρελθόν
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θυμίζει έντονα το μακρινό 2002-2003. Και τότε η κυβέρνηση Σημίτη διαφήμιζε την είσοδο στην ΟΝΕ, την είσοδο της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως κάνει τώρα η κυβέρνηση Μητσοτάκη με τις ενεργειακές συμφωνίες. Και τότε οι πολίτες στράφηκαν αλλού διότι είχαν αγανακτήσει με την ακρίβεια. Και τότε η κυβέρνηση έστελνε τον Κίμωνα Κουλούρη στις λαϊκές αγορές για να δώσει τη μάχη της πατάτας, χωρίς αποτέλεσμα φυσικά. Και τότε υπήρχαν καταγγελίες για διαφθορά. Η μόνη διαφορά ήταν ότι η κυβέρνηση Σημίτη δεν είχε κάνει κουρελόχαρτο τους θεσμούς. Διότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη το έκανε κι αυτό.
Η πλειοψηφία του κόσμου ήθελε το 2003 να φύγει ο Σημίτης από την εξουσία, διότι είχαν βαρεθεί να βλέπουν τα ίδια πρόσωπα. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει τώρα με την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Κουράστηκαν να βλέπουν τον ίδιο πρωθυπουργό, τους ίδιους υπουργούς, ενώ κατά σύμπτωση ακριβώς την ίδια δυσαρέσκεια έχει ο λαός με την ακρίβεια. Και αυτό είναι εξόχως προβληματικό για το κυβερνών κόμμα. Δηλαδή η Ν.Δ. να προηγείται αλλά η κοινωνία –ως πλειοψηφικό αίσθημα- να ζητά αλλαγή σκυτάλης.
ΥΓ.1: Η εμμονή του κ. Γεωργιάδη να σπαταλήσει όλα τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης μόνο για να κατασκευάσει κτίρια και όχι να χρησιμοποιήσει τα κονδύλια για πραγματική ενίσχυση του ΕΣΥ, δυστυχώς οδηγεί σε αυτές τις ακραίες καταστάσεις που είδαμε στο Γενικό Κρατικό της Νίκαιας. Δεν είναι κανονικότητα ούτε το ιατρικό και το νοσηλευτικό προσωπικό να μην επιτρέπει στον αρμόδιο υπουργό να εισέλθει στο νοσοκομείο, ούτε ο υπουργός να επισκέπτεται έχοντας δίπλα του μία στρατιά από ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας. Όπως δεν είναι κανονικότητα να δίνει εντολές ο υπουργός Υγείας σε αστυνομικούς να συλλάβουν ιατρό. Θυμίζοντας άλλα καθεστώτα, τα οποία θαύμαζε στο παρελθόν ο ίδιος. Κάτι που αποδεικνύεται από την ανταλλαγή επιστολών με τον πραξικοπηματία Στέλιο Παττακό.
ΥΓ.2: Το ταμείο ανάκαμψης ήταν για τους μικρομεσαίους. Θυμίζω το 2027 τέλος το ταμείο και δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για το μέλλον. Οι υπόλοιπες χώρες ανακατεύθυναν τα κονδύλια και σε άλλους τομείς, είτε μέσω διαπραγμάτευσης (Ισπανία, Πορτογαλία), είτε μέσω τσαμπουκά (Ιταλία). Εμείς στέλναμε τους αρμόδιους τούβλα κι επέστρεφαν τσιμεντόλιθοι, που λένε και στα καφενεία. Ή πιο σωστά το Επιτελικό Κράτος ενδιαφέρθηκε μόνο για να «μασουλήσουν» τα κονδύλια οι μεγαλοεπιχειρηματίες και όχι οι μικρομεσαίοι.