Χωρίς τη Ρωσία, δεν υπάρχει Ευρώπη…
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Τι είναι στις μέρες μας η Ευρώπη; Για να ακριβολογούμε χωρίς να μασάμε τα λόγια μας, που κατάντησε στο θολό για αυτήν παρόν, η πάλαι ποτέ γη του διαφωτισμού και της αναγέννησης;
Ένα άνευρο και οκνηρό παρακολούθημα της ιστορικής συγκυρίας- της οποίας τα ορόσημα, έχουν αρχίσει από καιρό να μετατίθενται προς Ανατολάς. Η παραγωγή πολιτισμού αλλά και η εμφάνιση νέων ευκαιριών στο οικονομικό πεδίο, είναι πλέον αυτοφυείς έννοιες που συναντώνται πλέον, στην Κίνλοθα, τις Ινδίες και τον Αραβικό κόσμο. Κι η Ευρώπη; ‘’Ακρωτηριασμένη’’ και δίχως σοβαρή ηγεσία σε πολιτικό και ιστορικό αδιέξοδο, απλώς μοχλεύει το αδιέξοδο αυτό, ξεμένοντας από εφεδρείες…
Η λύση ήταν οφθαλμοφανής , όταν υπήρχε στο τραπέζι. Χωρίς την πάμπλουτη και αυτοδύναμη Ρωσία, η Ευρώπη είναι κουτσή κι ανίκανη να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, μια και η παραγωγική της δυνατότητα είναι σχεδόν μηδενική. Τρεις μονάχα Ευρωπαίοι ηγέτες είχαν διαβλέψει από τη αρχή την ανάγκη συμπόρευσης με τον Ρωσικό γίγαντα. Ο Κώστας Καραμανλής, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι και ο Γκερχαρτ Σρέντερ. Οι οποίοι αποσύρθηκαν από την δημόσια θέα μετά από δόλιες κινήσεις πασίγνωστων αλλά , νομίζουν αφανών, καλοθελητών. Ανατράπηκαν την κρίσιμη στιγμή κι έτσι η Ευρώπη έμεινε ακέφαλη και δίχως όραμα. Κι οι Γερμανοί επίγονοι του Σρέντερ, έστησαν το ‘’παραμύθι’’ της Ουκρανίας με στόχο να φέρουν τη Ρωσία σε αδιέξοδο…
Και τώρα που ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει κερδίσει αλώβητος την παρτίδα κοιτάζει υπεροπτικά τους παρηκμασμένους πια Ευρωπαίους να προσπαθούν να βγουν από τον λάκκο που έσκαψαν οι ίδιοι…