Αναπάντητα ”γιατί” και ατιμτώρητοι αυτουργοί στο δράμα της Marfin, 17 χρόνια μετά…
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Η τραγωδία της Marfin σκίζει τα σπλάχνα της Ελληνικής κοινωνίας εδώ και δέκα χρόνια. Πρώτα από όλα, βεβαίως, γιατί οι τέσσερις ζωές (τρεις εργαζόμενοι και μια ζωή που κόπηκε πριν καν ανθίσει) οι οποίες χάθηκαν πρέπει να είναι για όλους μια βαθιά πληγή, μια βαριά σκιά. Κι ύστερα διότι πολλοί , κορυφαίοι πολιτικοί και θεσμικοί παράγοντες έσπευσαν από την πρώτη στιγμή, ως και σήμερα, να πολιτικοποιήσουν και να καπηλευτούν ευθέως το ανθρώπινο δράμα. Σήμερα αναγγέλλεται η τοποθέτηση κάποιας πλακέτας σε μια διαδικασία που οι εμπνευστές της επιδιώκουν να μετατρέψουν την ανεπούλωτη ανθρώπινη πληγή σε μια δυσάρεστη για κάθε λογικό άνθρωπο πολιτική φιέστα.
Λίγες μέρες μετά την τραγωδία ακόμη και στελέχη της – ως τότε, συγκυριακά και προσχηματικά «αντιμνημονιακής» ΝΔ, του κ. Σαμαρά, έλεγαν σε κατ’ ιδίαν τοποθετήσεις τους ότι «η τραγωδία αυτή κάποιους βόλεψε. Ο κόσμος ασχολήθηκε με με αυτό και το πρώτο μνημόνιο , πέρασε από τη Βουλή, χωρίς μεγάλες φασαρίες». Τον Ιούνιο του 2012 ως κυβέρνηση η ΝΔ του κ. Σαμαρά, στοχοποίησε βρόμικα μια ολόκληρη πολιτική παράταξη για να χαϊδέψει τα αυτιά του ακροδεξιού ακροατηρίου της και «έβγαλε στη σέντρα» τρία στελέχη της τράπεζας για να χαϊδέψει κάποιο αριστερίζον κομμάτι της κοινωνίας και «έβαλε το θέμα κάτω από το χαλί» μια και με αυτήν την βρόμικη τακτική της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου, άνθρωποι σπιλώθηκαν και οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί της τραγωδίας κάνουν ακόμη… τουρισμό ανάμεσα μας.
Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη απέτυχε ή δεν τόλμησε να ανοίξει ξανά την υπόθεση,στην ουσία της. Συν τοις άλλοις ολίσθησε στο μοιραίο λάθος να επιχειρήσει να βάλει κομματικό χρώμα στους ενόχους που ήθελε να κρεμάσει στα μανταλάκια . Κανείς δεν έχει ξεχάσει ότι η τραγωδία έριξε βαριά τη σκιά της στη χώρα, δώδεκα μέρες μετά την ανακοίνωση του εθνικού, κοινωνικού και οικονομικού μας στραγγαλισμού, στο Καστελόριζο από τον κ. Γιώργο Παπανδρέου. Εκείνη την ημέρα του δράματος το μνημόνιο περνούσε από τη Βουλή και τα ερωτήματα άρχισαν να αιωρούνται αιματηρά κι αναπάντητα. Σήμερα το αθώο, άδικο κι αδικαίωτο αίμα ζητεί απαντήσεις στο ακατανόητο «γιατί» αντί ταμπέλες που θα διχάζουν την κοινωνία, όπως κάποιοι επιδιώκουν. Θα είναι κρίμα…
Είναι γνωστό άλλωστε πως η δίκη για τον εμπρησμό της τράπεζας Marfin ολοκληρώθηκε χωρίς καταδίκη των αυτουργών, ενώ στελέχη της τράπεζας κρίθηκαν ένοχοι για φόνο εξ αμελείας.