Αυτοκρατορίες σε παρακμή…
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Μας έχουν ξεπεράσει οι καιροί… Τρέχουν οι εξελίξεις και ‘’τρώμε’’ αναπόδραστα τη σκόνη τους. Κι εμείς, παλιότεροι και νεότεροι, στέκουμε άναυδοι τρέφοντας ψευδαισθήσεις ‘’αντίδρασης’’ γιατί, πιστεύουμε ότι, μόνον έτσι, μπορούμε να τη βγάλουμε καθαρή. Πιστεύουμε… Μπορούμε όμως;
Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Πάντοτε, μα σε διαφορετικές συνθήκες… Δείτε ένα παράδειγμα: Υπάρχει σήμερα ιστορικό αντίστοιχο της Βυζαντινής αυτοκρατορίας; Κάποιος φίλος μου είπε να εστιάσω στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην πορεία της -που έχει πάρει από καιρό την κατιούσα…
Ύστερα η κουβέντα μας πήγε στις Η. Π. Α. Την σημερινή παντοκράτωρ του κόσμου. Η οποία εξαιτίας της απουσίας κανονικού εχθρού καταγίνεται με το να τρώει τις δικές της σάρκες. Αναλώνεται σε έναν πόλεμο που δεν πρόκειται ποτέ να κερδίσει για να βρει εύκολο πρόσχημα που α μπορεί να δικαιολογήσει μια αναπότρεπτη ήττα.
Η σύγχρονη Ρώμη πέφτει εκκωφαντικά.
Και το βάρος της ιστορίας επανέρχεται στην ανατολή. Όπως γίνεται συχνά – πυκνά στην αέναη ιστορική κίνηση. Ο ‘’κίτρινος γίγαντας’’ παραμονεύει ψύχραιμος κρυφογελώντας που και που … Και η Ρωσική υπό -,ήπειρος πάλλεται από ικανοποίηση αφού βλέπει ότι μπήκε πια ανεπίστροφα ο αιώνας της πλήρους καταστροφής των παλιών αυτοκρατοριών.
Γιατί αυτό γίνεται, αυτήν τη στιγμή
Και η παρουσία των πολιτών πρέπει να γίνει αισθητή, όχι με παλιά ιδεολογήματα.
Μα με νέα, σύγχρονα αφηγήματα …