Αποκαλυπτική σύγκριση…
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Θυμάμαι τον Αλέξη Τσίπρα, σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, με την ιδιότητα του πρωθυπουργού, να λέει με έναν τόνο απόλυτης βεβαιότητας στη φωνή του: «Εγώ δεν μπορεί να χάσω ποτέ από τον κύριο Μητσοτάκη». Και ήταν βάσιμο. Διότι ο Αλέξης Τσίπρας ήταν από τότε δημοφιλής και σήμερα είναι από τους λίγους πολιτικούς που μπορούν ακόμη να βγουν στο δρόμο και να ανακατευτούν με το πλήθος χωρίς να προκαλέσει το αρνητικό αντανακλαστικό των πολλών.
Κι όμως στις εκλογές που τότε ακολούθησαν, έχασε. Χωρίς όμως να συντριβεί, λαμβάνοντας 32 τοις εκατό, έναντι 39 τοις εκατό του κόμματος του κ. Μητσοτάκη.
Έρχομαι στο σήμερα, πριν λίγες μέρες, οπότε και άκουσα έκπληκτος από τον κ. Μητσοτάκη, απευθυνόμενος στον κ. Ανδρουλάκη, από το βήμα της Βουλής «Λέτε να φύγω. Για να έρθει ποιος μετά από μένα;». Η πιο ξεκάθαρη έμμεση αποδοχή ήττας λένε, όσοι ξαχρίζοντας τα μονοπάτια της πρόσφατης μνήμης, φτάνουν στην αντίστοιχη δήλωση Τσίπρα, του 2019, για να διαπιστώσουν το αβάσιμο της σημερινής, παρόμοιας, του κ. Μητσοτάκη. Ο οποίος, σε αντίθεση με τον κ. Τσίπρα δεν μπορεί να βγει χωρίς ένα κάρο παρατρεχάμενους μαζί του, για έναν καφέ. Οι μυημένοι λένε μάλιστα ότι μετά την “απόσυρση” των Δημοκρατικών Αμερικανών επικοινωνιολόγων ο κ. Μητσοτάκης, αποκαλύφθηκε πόσο επιρρεπής στα λάθη είναι ο ίδιος.
Και τώρα, αρχίζει, στην πραγματικότητα η ανηφόρα του πρωθυπουργού προς τον Γολγοθά της ήττας. Όπου η αλαζονεία προσμετράται στις αιτίες της αιτίες της. Μαζί με το γεγονός ότι η εθνική τραγωδία των Τεμπών ήταν αποτέλεσμα εγκληματικών κυβερνητικών χειρισμών για τους οποίους ουδείς απολογήθηκε ως σήμερα…
Υ.Γ. 1 Κάπως αργά αποφάσισε ο κ. Μητσοτάκης να πάψει να φαίνεται ως “αυτοφοράκιας” του ΝΑΤΟ στο Ουκρανικό ζήτημα. Το ότι είχε υπουργικό συμβούλιο την ‘ώρα της έκτακτης συνόδου κορυφής της Ε. Ε. για την Ουκρανία δεν στέκει ως εύλογη δικαιολογία.
Υ. Γ. 2 Αν θα μπορούσαμε να ψέξουμε σε κάτι την κυβέρνηση Τσίπρα για το Μάτι αυτό θα ήταν η υπουργική Αβλεψία, που όμως δεν προκάλεσε την τότε τραγωδία. Ενώ τα Τέμπη είναι ευθέως κυβερνητικό “έργο”…