Φραγκίσκος Δραμινός
Η επίσκεψη του Πρωθυπουργού της Ινδίας Narendra Modi στο Ισραήλ στις 25 Φεβρουαρίου συνιστά ένα κρίσιμο ορόσημο σε μια εταιρική σχέση που έχει σταθερά μετακινηθεί από τον συμβολισμό στη στρατηγική. Σε μια εποχή αυξανόμενης αστάθειας στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο, η επίσκεψη αυτή δεν είναι απλά μια τελετουργική κίνηση, αλλά δείκτης αναδυόμενων στρατηγικών ανακατατάξεων. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι στις 24 Φεβρουαρίου — μία ημέρα πριν από την άφιξη του Πρωθυπουργού Modi — ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ Benjamin Netanyahu παρουσίασε σχέδια για αυτό που χαρακτηριστικά αποκάλεσε «εξάγωνο συμμαχιών», συσχετίζοντας το Ισραήλ, την Ινδία, την Ελλάδα και την Κύπρο, μαζί με άλλα μη κατονομαζόμενα αραβικά, αφρικανικά και ασιατικά κράτη, με απώτερο στόχο την αντιμετώπιση κοινών περιφερειακών προκλήσεων και την ενδυνάμωση της περιφερειακής ασφάλειας.
Υπό το φως αυτών των εξελίξεων, η Ελλάδα δεν είναι περιφερειακός παρατηρητής των σχέσεων Ισραήλ–Ινδίας. Αναβαθμίζεται σε καίρια παράμετρο μιας ουσιαστικής σύγκλισης, η οποία αποσκοπεί στην ασφάλεια και βαθύτερη αμυντική συνεργασία. Η Ινδία εκλαμβάνει ολοένα και περισσότερο τη Μεσόγειο ως συνέχεια του ευρύτερου περιβάλλοντος ασφάλειάς της, όπου η αστάθεια και η τρομοκρατία έχουν διαπεριφερειακές διακλαδώσεις. Η επίσκεψη του Ινδού πρωθυπουργού αντανακλά μια σημαντική εξέλιξη στον τρόπο που η Ινδίας ερμηνεύει την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια. Στις 23 Φεβρουαρίου, το ινδικό Υπουργείο Εσωτερικών παρουσίασε το PRAHAAR, δηλαδή το πρώτο Δόγμα Αντιτρομοκρατίας και Εσωτερικής Ασφάλειας, ειδικά ό,τι αφορά την τρομοκρατία και τις ασύμμετρες απειλές.
Σε αυτό το πλαίσιο, το Ισραήλ αναδεικνύεται ως φυσικός εταίρος, λόγω της πλούσιας και μακράς επιχειρησιακής του εμπειρίας, των δυνατοτήτων συλλογής πληροφοριών και της τεχνολογικής καινοτομίας του στον τομέα της αντιτρομοκρατίας. Η Ελλάδα, από την πλευρά της, κατέχει μια εξίσου σημαντική θέση. Ως ευρωπαϊκό κράτος πρώτης γραμμής που βρίσκεται αντιμέτωπο με την παράνομη μετανάστευση και σοβαρές προκλήσεις στα σύνορα και την περιφερειακή αστάθεια, προσφέρει κανάλια πληροφοριών και επιχειρησιακές γνώσεις που συμπληρώνουν τους στόχους της Ινδίας.