Καληνύχτα, κ. Πρόεδρε…
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Η συζήτηση επί της πρότασης δυσπιστίας προς την κυβέρνηση που ολοκληρώθηκε χθες τη νύχτα στη Βουλή, ούτε ήταν, ούτε καν έμοιαζε με καμιά από τις προηγούμενες. Κατ’ αρχάς διότι ήταν από τις περιπτώσεις – ελάχιστες , είναι η αλήθεια-, που ο νικητής της διαδικασίας δεν χάρηκε και τόσο πολύ το – θετικό γι αυτόν – αποτέλεσμα.
Πρώτα από όλα διότι οι βουλευτές της συμπολίτευσης που απέρριψαν ομόφωνα την πρόταση δυσπιστίας, ψήφισαν για πρώτη φορά απροσχημάτιστα κόντρα στη λαϊκή βούληση. Δεν θέλει κάτι το περίπλοκο για να πιστοποιηθεί αυτό. Αρκεί να θυμηθεί κάποιος ότι την ώρα της ψηφοφορίας ένα ακηδεμόνευτο πλήθος φώναζε έξω από το κοινοβούλιο να πάψει η κυβέρνηση να συγκαλύπτει ένα έγκλημα…
Ύστερα έχουμε μια αντιπολίτευση ασχημάτιστη, χωρίς τη δυναμική της Αξιωματικής και είναι φυσικό καθώς το ΠΑΣΟΚ έφτασε σε αυτήν τη θέση όχι με την λαϊκή ψήφο από ‘’σπόντα’’. Κι όμως ο κ. Μητσοτάκης μαζί με τους πάλαι ποτέ λαλίστατους ‘’σωματοφύλακες’’ τρέμουν σύγκορμα. Όχι για το αν θα πέσουν… Αλλά, για το πως…
Διότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ειδοποιηθεί από τα ‘’αφεντικά’’ που τον επέβαλαν εδώ ως ‘’ατσαλάκωτο’’ ότι εξεμέτρησε το πολιτικό – ηγετικό του ζην. ‘’Μυρίζομαι’’ μάλιστα ότι για να αποσυμπιέσουν αποτελεσματικά την κοινωνία, έχουν επιλέξει την πρώτη γυναίκα πρωθυπουργό που κινείται πιο πολύ από όλους στο ασχημάτιστο σμάρι της αντιπολίτευσης.
Και τώρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης ετοιμάζει… ανασχηματισμό. Αφενός για να ξεκινήσει ‘’εντυπωσιακά’’ τη διαμονή του στο προεδρικό μέγαρο ο κ. Τασούλας. Και αφετέρου για να δείξει ότι έχει ακόμη τον έλεγχο και ανακατεύει την τράπουλα…
Δεν έχει τον έλεγχο, ούτε ανακατεύει καμιά τράπουλα. Διότι δεν έχει ‘’πάγκο’’…
Ούτε πίστωση χρόνου εξασφάλισε από κάπου…