Γράφουν ο Γιάννης Βασιλακόπουλος και η Χρύσα Μαρία Παππά
Όταν ο αείμνηστος Θεόδωρος Πάγκαλος, στα 1994, χαρακτήριζε τον Δημήτρη Αβραμόπουλο ‘’κύριο τίποτα’’, στην εκκίνηση της τότε κούρσας, για τον δημαρχιακό θώκο της Αθήνας, γνώριζε ότι έκανε ‘’δώρο’’ στους δημοσιογράφους ένα κλισέ ‘’διά πάσαν χρήσην’’. Εκείνο που ποτέ δεν μπόρεσε να ‘’καταπιεί’’ ο πληθωρικός αξιωματούχος του ΠΑ. ΣΟ. Κ. είναι το πόσο λάθος έκανε και πόσο ατυχής ήταν, στην πραγματικότητα ο χαρακτηρισμός που έδωσε στον τότε νεότατο φέρελπι διπλωμάτη.
Ο οποίος μετά τον πρώτο θρίαμβο, στον Δήμο της Αθήνας, επί του Θεόδωρου Πάγκαλου, τα άφησε όλα πίσω του κι άρχισε να γράφει την ιστορία του ως ‘’φαινόμενο Αβραμόπουλος’’. Η πολύ καλή δουλειά που έκανε την πρώτη τετραετία στο δήμο αλλά και η σπουδή με την οποία έσκυψε στην προσωπική του εικόνα , μαζί με ένα προσεκτικά επιλεγμένο επιτελείο οδήγησε στον περίπατο της δεύτερης τετραετίας, επί της Μαρίας Δαμανάκη. Από εκεί και πέρα, ο ‘’δήμαρχος των δημάρχων’’ ΄- όπως ήταν το προσωνύμιο που του έδωσαν μετά από μια διεθνή δημάρχων που είχε γίνει στο μέγαρο της Πλατείας Κοτζιά – είχε αρχίσει να γίνεται άκρως ανταγωνιστικός, ως πολιτικό μέγεθος με τα ηγετικά του χαρακτηριστικά να δείχνουν έναν σύγχρονο πολιτικό που είχε να πει πολλά στην κοινωνία.
Το βραχύβιο πολιτικό σχήμα που δημιούργησε, το Κίνημα Ελευθέρων Πολιτών, φαντάζει απλώς ως αποτυχημένη παρένθεση στο δρόμο του. Προφανώς δεν είχε κλείσει ο ‘’βιοιστορικός κύκλος’’ των ‘’παλαιών’’ κομμάτων, αλλά και μια εξέλιξη στο παρασκήνιο – το ότι ο αείμνηστος διοικητής της Εθνικής τράπεζας Θόδωρος Καρατζάς του είχε αρνηθεί ένα δάνειο που οι πληροφορίες έλεγαν ότι, ο τότε δήμαρχος, ζήτησε για το κόμμα.
Αυτό ήταν ένα σύντομο χρονικό διάστημα, το οποίο δεν μπόρεσε να μειώσει το πολιτικό κεφάλαιο του Δημήτρη Αβραμόπουλου. Αμέσως μετά άρχισαν ξανά να του ‘’βγαίνουν’’ οι προκλήσεις που έβαζε στον εαυτό του. Θήτευσε στα υπουργεία Υγείας, Τουρισμού, Εξωτερικών , Εθνικής Άμυνας στις κυβερνήσεις του Κώστα Καραμανλή, του Λουκά Παπαδήμου και του Αντώνη Σαμαρά, αποδεικνύοντας ότι μπορεί να συνθέσει αμβλύνοντας τις διαφορές.
Σήμερα, ως απλός βουλευτής Ηλείας, έχει περιορίσει τις παρεμβάσεις του, γιατί απέφευγε πάντα τους συμβιβασμούς, σε σχέση με τα πιστεύω του. Και σίγουρα διαφωνεί με πολλά από τα πεπραγμένα της κυβέρνησης. Όσοι τον γνωρίζουν καλά λένε ότι το ‘’πολιτικό κεφάλαιο’’ Αβραμόπουλου ενισχυμένο με τον Ευρωπαικό αέρα από την πρόσφατη θητεία του στις Βρυξέλλες, δεν επιδέχεται μουντζούρες…