Χριστούγεννα : Νοσταλγία και ευκαιρία
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Πλησιάζουν και τα φετινά Χριστούγεννα – τι πλησιάζουν, δηλαδή, έφτασαν… Και πέραν των τυπικών ευχών, που έχουν, σχεδόν πάντα, ειλικρινή και ουσιαστική αφετηρία αλλά εν τέλει καταλήγουν τυπικές γιατί αποδεικνύονται ανέφικτες. Και μένει μια νοσταλγική ματιά στο παρελθόν, στο πρόσφατο ή το απώτερο και μια μελαγχολική διαπίστωση για μια πραγματική συνθήκη: Το χθες είναι σχεδόν πάντα καλύτερο από το σήμερα…
Ο λόγος είναι απλός : Το παρελθόν έχει ήδη τελεστεί και προσφέρεται για κατάτμηση του σε στιγμές, ανάμεσα στις οποίες σίγουρα φωλιάζουν και οι ξεχωριστές, οι χαρούμενες στιγμές. Είναι φυλαγμένες, συνήθως σε ασπρόμαυρα ή έγχρωμα φωτογραφικά καρέ σαν να φυλάγονται απ’ τη φθορά του χρόνου.
Κι αυτός είναι ένας τρόπος να ξεφεύγουμε στιγμές – στιγμές από το, συχνά αμείλικτο, παρόν μας. Ειδικά όταν αναρωτιόμαστε που, στ’ αλήθεια, έχει βελτιώσει , ή έστω διευκολύνει τη ζωή μας αυτή η ποικίλη και καταιγιστικά διαφημιζόμενη ‘’πρόοδος’’ και ‘’εξέλιξη’’ και η απάντηση είναι δηλωτική απόγνωσης ή άγνοιας.
Έστω κι έτσι, όμως τα Χριστούγεννα είναι μια ευκαιρία να ψάξουμε βαθιά μέσα μας, να βελτιώσουμε τον εαυτό μας. Δεν πρέπει να αφήσουμε αυτήν την ευκαιρία. Γιατί βελτιώνοντας το παρόν που ο καθένας μας θέλει να μπει ίσως πετύχουμε, τουλάχιστον, να είμαστε πρωταγωνιστές στη δική μα καθημερινότητα κι όχι κομπάρσοι σε μια διαδικασία υποκατάστασης του ανθρώπινου είδους από οποιοδήποτε κερδοσκοπικό κύημα αρρωστημένων μυαλών !
Καλά Χριστούγεννα, λοιπόν. Και με τη σκέψη ότι η προσπάθεια να τα βρούμε με τον εαυτό μας είναι σήμερα, μια πράξη αντίστασης…