Η επάνοδος του Αλέξη Τσίπρα και το τέλος των ψευδαισθήσεων του Κυριάκου Μητσοτάκη
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Είναι αλήθεια άξια λόγου, η αστρονομική ταχύτητα της αλληλουχίας των εξελίξεων που οδηγούν σε μάλλον προβλέψιμο αποτέλεσμα, οι έκπληξη μπορεί να κρύβει μια σχεδόν πάνδημη προσμονή;
Συζητείται εδώ και πολύ καιρό το ενδεχόμενο της επιστροφής του Αλέξη Τσίπρα στο πολιτικό προσκήνιο την ίδια στιγμή που από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, διατυπώνεται με περισσή και αβάσιμη αλαζονεία, το ερώτημα ‘’εμένα ποιος μπορεί να με κερδίσει;’’. Η απάντηση δεν ερχόταν, πιθανώς όχι γιατί δεν υπάρχει, αλλά ίσως γιατί οι γνώστες της ήθελαν να αφήσουν τον αλαζόνα πρωθυπουργό να πλανάται για λίγο ακόμα στην ψευδαίσθηση του.
Όλα αυτά τα χρόνια τα σκοτεινά υπόγεια του Μητσοτακικού Μεγάρου Μαξίμου είχαν ένα και μοναδικό επιχείρημα : Ότι ο Αλέξης Τσίπρας υπήρξε ‘’ο πρωθυπουργός που έκανε την κολωτούμπα στο δημοψήφισμα’’. Και επέζησαν πολιτικά για μερικά χρόνια με αυτόν τον μύθο.
Τώρα όμως ; Μετά την δημοσιοποίηση των πρακτικών εκείνης της ιστορικής περιόδου με τους πολιτικούς αρχηγούς να έχουν όπως αποκαλύπτεται συνομολογήσει στην ανάγκη εξεύρεσης κάποιας βιώσιμης οικονομικής συμφωνίας αποδεκτής από την κοινωνία που θα διασφαλίζει και την παραμονή της χώρας μας στην Ευρωζώνη, τα υπόγεια του Μητσοτακικού Μαξίμου απογυμνώνονται από επιχειρήματα. Αποδεικνύεται από τα πράγματα ότι ο Αλέξης Τσίπρας πάλεψε και πέτυχε την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη. Και ότι το ερώτημα του δημοψηφίσματος αφορούσε τη συμφωνία που μας πρότειναν τότε οι Ευρωπαίοι…
Τώρα λοιπόν αυτό επιβεβαιώνεται από όλους, όσοι μετείχαν. Και πλέον ο Αλέξης Τσίπρας επιστρέφει πιά, αυτό είναι πλέον σχεδόν σίγουρο, για να αναμετρηθεί κυρίως με το μέλλον έχοντας ξεμπερδέψει με τα φαντάσματα του παρελθόντος. Που δεν αφορούσαν ποτέ τον ίδιον, αλλά όσους πίστευαν ότι θα μπορούσαν να πάρουν κι άλλο χρόνο, ως φυτευτοί. Έτσι η απάντηση στην αλαζονική κι αυτάρεσκη απορία του πρωθυπουργού ‘’να φύγω εγώ, για να ρθει ποιος;’’, δίνεται και μάλιστα επαρκώς εμφατικά.