Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Σε μια πραγματικότητα διαφορετική από αυτή που βιώνουμε, σε μια κοινωνία αντικειμενικά σύννομη, θα μπορούσαμε να θέτουμε συνεχώς ερωτήματα για την εκτραχυμένη πλέον, δημόσια εικόνα κάποιων κυβερνητικών στελεχών που έχουν πια, από καιρό πια χάσει κάθε αίσθηση μέτρου.
Και σε μια τέτοια πραγματικότητα θα δίνονταν και απαντήσεις. Όχι εδώ όμως. Αυτή η ‘’σύννομη’’ κοινωνία στην Ελλάδα του κ. Μητσοτάκη, δεν είναι απλώς υποθετική. Είναι φαντασιακή…
Τι προσπαθούμε δηλαδή να μάθουμε; Απλά πράγματα… Με ποιο θράσος, για παράδειγμα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης απειλεί με μηνύσεις όποιον δημοσιογράφο του κάνει μη αρεστές, άβολες ερωτήσεις;
Από πού ορμώμενος ένας πλήρως και εντελώς αποτυχημένος υπουργός σαν τον Άδωνη Γεωργιάδη ζητεί να ταπεινωθεί μπροστά του ένας γιατρός, ένας επιστήμονας απαιτώντας να του φορέσουν … χειροπέδες προκειμένου να στηρίξει το αφήγημα του, ψεύτικο από την αρχή ως το τέλος του, ότι τάχα τον… γρονθοκόπησε.
Μέθοδοι δικτατορίας Μεταξά, μιας περιόδου που δεν βίωσε ούτε καν ο κ. ‘’υπουργός υγείας’’ αλλά θέλει να την αναβιώσει. Εκεί τον οδηγούν οι ιδεολογικές του καταβολές.
Και επιστέγασμα όλων των πιο πάνω το θράσος με το οποίο ο υπουργός δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης δήλωνε… υπερήφανος για την νέα αίθουσα – ποντικότρυπα που θα φιλοξενούσε, λέει, την δίκη του αιώνα για το κυβερνητικό έγκλημα των Τεμπών. Και τελικά, είδαμε να στοιβάζονται , σαν σε στιγμή του ‘’Άνθρωποι και ποντίκια’’ του Τζον Στάιμπεκ.
Τρία, μονάχα, από τα χιλιάδες αναπάντητα ερωτήματα σε τρεις αποτυχημένους υπουργούς- οι δυο από αυτούς επαγγελματίες γυρολόγοι της πολιτικής- που μέσα από την μη απάντηση εξηγούν το γιατί ‘’πιο κάτω δεν γίνεται’’…