Το Watergate του Κυριάκου Μητσοτάκη
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ στοιχειώνει πια, σαν βαρύς ίσκιος τα βήματα των κυβερνητικών στελεχών. Δεν έχουν άδικο όσοι αποδίδουν στην σκανδαλώδη αυτή υπόθεση χαρακτηριστικά ‘’Watergate’’, μια και δεν φαίνεται πουθενά , ως τώρα τουλάχιστον, κανενός είδους διέξοδος ειδικά για τον πρωθυπουργό. Ο οποίος, όσο χοντροκομμένο και να ακούγεται, αργά ή γρήγορα, θα οδηγηθεί στην οδυνηρή, για τον ίδιο, οδό της παραίτησης. Δείτε γιατί:
Όλα τα στελέχη που έχει ακουσθεί να εμπλέκονται στην ιστορία δεν είναι τυχαία, είναι κορυφαία, τόσο στην κλίμακα της Ν.Δ. όσο και στην κυβερνητική διαβάθμιση.
Όλοι αυτοί δεν ήταν κορυφαίοι, από την πολιτική τους μήτρα- ο ίδιος ο πρωθυπουργός τους έκανε τέτοιους κατ’ επιλογή. Τους έκανε, εν μια νυκτί, διαφημίζοντας την ‘’νέα γενιά στελεχών’’.
Επιπρόσθετα το πρόβλημα με τον ΟΠΕΚΕΠΕ gate είναι ότι το σκάνδαλο δεν διαψεύδεται- γιατί δεν υπάρχει η δυνατότητα να γίνει κάτι τέτοιο – από κανέναν.
Στο πλαίσιο του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, αποκαλύφθηκε και συνετρίβη με πάταγο, άλλο ένα – ίσως το πιο βαρύ από τα πρωθυπουργικά ψεύδη. Αυτό της κυβέρνησης και του κρατικού μηχανισμού των ‘’αρίστων’’ – ψέμα με το οποίο ο πρωθυπουργός περιέπαιζε τον Ελληνικό λαό καθ’ όλην τη διάρκεια της πρώτης τετραετίας του. Δεν είχαμε ποτέ άριστους σε αυτήν την κυβέρνηση. Αν ακούσουμε τους διαλόγους, που σώζει ως τ’ αυτάκια μας, ο κοριός της Ε. Υ. Π. θα ακούσουμε απλά κάποιους ρεμπεσκέδες, συνεχιστές του Γκρούεζα, που ζουν από δουλειές τους με αυτόν το μηχανισμό, οι οποίοι ουδεμία σχέση έχουν με οποιοδήποτε ‘’καλό μέλλον’’. Αυτούς τους ξέρει και ως τώρα μια χαρά τους κάλυπτε ο κ. Μητσοτάκης – γιατί τη δουλειά του έκαναν. Τώρα θα χρειαστεί να θυσιάσει δυο τρεις ως Ιφιγένειες νομίζοντας ότι και πάλι, ο ίδιος θα τη γλυτώσει. Τώρα όμως τέρμα α δίφραγκα. Διότι τούτη εδώ η υπόθεση που κάνει τα αγροτεμάχια και τα κοπάδια του Καλογρίτσα στην Ιθάκη να μοιάζουν ‘’νηπιαγωγείο’’ είναι η πρώτη πράξη του πολιτικού τέλους του πρωθυπουργού. Και μπορεί ως το τέλος του έργου να δούμε μερικούς ακόμη λεονταρισμούς, αλλά το τέλος είναι ορατό κι αναπόδραστο…