Το ψέμα, ως ‘’επίσημη αλήθεια’’ και ένα πραξικόπημα
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Η Ελληνική κοινωνία έχει υποστεί τα τελευταία χρόνια δεκάδες χτυπήματα με στόχο και εν τέλει αποτέλεσμα την αποδυνάμωση της αλήθειας.
Της αλήθειας που φοβόμαστε να πούμε ή να ακούσουμε, με διάφορα προσχήματα. Εκείνοι που την λένε – και ορκίζονται σε αυτήν, ψυχή τε και σώματι- δεν τολμούν να την αρθρώσουν γιατί πιστεύουν ότι το ψέμα με το οποίο βρίσκονται αντιμέτωποι έχει περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσει ως ‘’η αλήθεια της στιγμής’’ – αήττητη κι ακαταμάχητη. Γιατί όσο κι αν είναι ψέμα συχνά πρόστυχο, λέγεται ή γίνεται πράξη από ανθρώπους που, λαθεμένα, θεωρούνται φωτεινά παραδείγματα, σηματωροί για τον κύκλο τους. Κι έτσι οι μεν φοβούνται να πουν την αλήθεια για πρόσωπα και πράγματα, οι δε βολεύονται με την επικράτηση του ψέματος ως καθεστηκυία αλήθεια.
Η διαδρομή αυτή είναι μονόδρομος.
Πηγαίνει από πάνω προς τα κάτω, από την κεντρική πολιτική σκηνή φτάνοντας λόγου χάρη και σε κάποιες αθλητικές ομοσπονδίες/
Εκεί γίνονται και τα πιο εξόφθαλμα , βροντώδη και απροσχημάτιστα πραξικοπήματα. Ανατρέπονται μέλη του διοικητικού συμβουλίου που ως τότε μόνον προσφέρουν ανιδιοτελώς, μόνο και μόνο γιατί δεν κάνουν την δουλίτσα των ‘’σηματωρών’’ – των ανθρώπων που ήταν κάποτε και τώρα δεν είναι κάτι ιδιαίτερο για το σύνολο της Ελληνικής κοινωνίας.
Και με έναν ακόμα στόχο: Ίσως να θέλουν να ‘’φάνε’’ τον ή την πρόεδρο και να μην τα καταφέρνουν ή να μην τολμούν. Ίσως γιατί στην πραγματικότητα είναι επιτυχημένος ή επιτυχημένη. Και βάζουν έναν ‘’ανύπαρκτο’’ , συνήθως, στη θέση του ανατραπέντος, μόνο και μόνο γιατί τελειώνει τις ‘’δουλίτσες’’ του σηματωρού.
Και ποια είναι η ‘’επίσημη αλήθεια’’ που επικρατεί ; Ότι, ο / η Γραμματέας έκανε ‘’κατάχρηση εξουσίας’’.
Ποια είναι αλήθεια που ένας θηριώδης κόμβος την εμποδίζει να βγει από το στόμα μας; Ότι ένα χυδαίο πραξικόπημα εξελίχθηκε ανεμπόδιστα.
Πήρα για παράδειγμα μια τυχαία αθλητική ομοσπονδία, χωρίς κόπο και σπουδή στην επιλογή της. Αυτό, όμως, συμβαίνει συχνά – πυκνά σε πολλές βαθμίδες της δημόσιας ζωής που αν προσέξουμε θα το βρούμε…