‘’Το κράτος δένει το παρακράτος’’
Ο Γιάννης Βασιλακόπουλος ‘’σκαλίζει’’ το πλούσιο αρχείο του από μια καριέρα 30 χρόνων και αποκαλύπτει την αθέατη όψη προσώπων που γνώρισε και καταστάσεων που έζησε…
Ήταν η εποχή που μεγάλωνε, γιγαντωνόταν παράταιρα σε σχέση με ότι μπορούσε να χωρέσει σε μια σοβαρή ανάλυση, ο κοινός νους, η Χρυσή Αυγή. Δεν ήταν μονάχα ότι το ‘’φάντασμα’’ της ακροδεξιάς, έτσι γενικόλογα, επανεμφανιζόταν από το 2012 και μετά. Ήταν κυρίως, η εικόνα που έβγαζε αυτή η νέας κοπής ακροδεξιά. Μαυροφορεμένοι και με ξυρισμένα κεφάλια και ογκωδέστατοι οι πιο πολλοί, από τους ‘’κορυφαίους’’ της οργάνωσης, χρησιμοποιούσαν μεθόδους υπόκοσμου, με τις οποίες έπειθε πολύ κόσμο.
Ήταν η εποχή που το πολιτικό σύστημα φλερτάριζε έντονα με την πλήρη απαξίωση και κάποιοι συμπολίτες φαντασιώνονταν λύσεις όπως αυτές. Στο μεσοδιάστημα μεταξύ των εκλογών του Μαίου και του Ιουνίου του 2012, όπου η Χρυσή Αυγή απέκτησε κοινοβουλευτική υπόσταση αποσπώντας θηριώδες ποσοστό είχαν συμβεί τρία γεγονότα που έκαναν το πολιτικό προσκήνιο και παρασκήνιο να μοιάζουν σαν την καιόμενη βάτο. Πρώτον στις εκλογές του Μαίου είχε ανατραπεί πλήρως ο παλιος δικομματισμός, με τον ΣΥΡΙΖΑ να αποκαθηλώνει εκκωφαντικά το ΠΑΣΟΚ. Δεύτερον, ακόμη και η πρωτεύσασα Νέα Δημοκρατία υπολειπόταν αρκετές χιλιάδες ψήφους από το 20 τοις εκατό.
Τρίτον, μεταξύ Μαίου και Ιουνίου, ο βουλευτής πια της Χρυσής Αυγής Ηλίας Κασιδιάρης ξυλοφορτώνει σε απευθείας μετάδοση τη βουλευτίνα του ΚΚΕ, Λιάνα Κανέλη- κι αντί αυτό το γεγονός να κοστίσει στην ακροδεξιά οργάνωση, πρόσθεσε στη δύναμη της.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, ένα πρωί με φώναξε ο διευθυντής της εφημερίδας Παρασκήνιο που εργαζόμουν τότε – ήταν ο Γιάννης Ντάσκας – και μου ζήτησε να πάρω συνέντευξη από τον αρχηγό της Χρυσής Αυγής, τον Νίκο Μιχαλολιάκο ο οποίος έβαλε όρο να δει τις ερωτήσεις πριν τις απαντήσει. Αρνήθηκα κι ύστερα έλαβα ένα τηλεφώνημα από τον Μιχαλολιάκο ο οποίος μου μίλησε απαξιωτικά επειδή λέει ‘’είμαι κομουνιστής, σαν τους άλλους δημοσιογράφους’’.
Μια εβδομάδα αργότερα σε μια επίσκεψη που έκανα στο γραφείο της Ντόρας Μπακογιάννη, έσκασε η βόμβα.
‘’από μέρα σε μέρα συλλαμβάνουν κάποιους κορυφαίους της Χρυσής Αυγής’’ μου είπε η κ. Μπακογιάννη ‘’… αυτό όπως καταλαβαίνεις θα συνταράξει τα λιμνάζοντα νερά, Έχουν εκδοθεί εντάλματα γιατί έχουν βρει σοβαρά αδικήματα εις βάρος μερικών από αυτούς’’. Είχα πάντα εμπιστοσύνη στην Ντόρα. Επέστρεψα στην εφημερίδα και ενημέρωσα τον διευθυντή σύνταξης και φίλο μου Γιάννη Αμανατίδη. ‘’Γράψ’το ‘’ μου λέει κοφτά αν και ήξερε ότι το θέμα δεν το γνώριζε κανείς άλλος, κάποιοι δικαστικοί μάλιστα το διέψευδαν. Το φύλλο της επομένης βγήκε με πρωτοσέλιδο τίτλο ‘’ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΝΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ’’ και με εκτενές δικό μουρεπορτάζ.
Εγώ ξύπνησα νωρίς και κατά την πάγια συνήθεια μου άνοιξα την τηλεόραση ακριβώς τη στιγμή που η Ιωάννα Μάνδρου, από τη συχνότητα του Α τότε ανήγγελλε τη σύλληψη του Νίκου Μιχαλολιάκου…