‘’Πολιτική Άνοιξη 2’’ – Γερασμένο εγχείρημα αλλά με καλύτερες προοπτικές από τότε
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Ο χρόνος τρέχει και πλέον, ενώ βρισκόμαστε ώρες μονάχα πριν την ημερολογιακή είσοδο του καλοκαιριού, ένα χρονικό ορόσημο μέσα στην πιο θερμή εποχή του χρόνου, ‘’ταλαιπωρεί’’ αφανώς το εγχώριο πολιτικό γίγνεσθαι.
Διέρρευσε, ήδη, η 30η Ιουνίου ως ημερομηνία ανακοίνωσης του νέου κόμματος Σαμαρά. Κι ενώ κάποιοι κυβερνητικοί ‘’γονατογράφοι’’ έσπευσαν να χρησιμοποιήσουν το ρητό ‘’το δίς εξαμαρτείν, ουκ ανδρός σοφού’’ για να ξορκίσουν έτσι απλά το ενδεχόμενο επανόδου μιας Πολιτικής Άνοιξης, γηραλέας και ασθμαίνουσας αυτήν την φορά, τώρα ο ‘’οδικός χάρτης’’ μπορεί να γίνει πιο αποτελεσματικός σε παραγωγή τετελεσμένων μια και οι διαφορές με το 1993 είναι πολλές και άκρως διδακτικές
Πρώτα και κύρια, ο Αντώνης Σαμαράς, στα 74 του πια, είναι πλέον σε μια ηλικία πολιτικής ωριμότητας, έχοντας επιτύχει πλέον τους προσωπικούς πολιτικούς του στόχους. Επανήλθε μια φορά στην Νέα Δημοκρατία, έγινε αρχηγός της σε μια πολύ κρίσιμη και δύσκολη μετάβαση διαγράφοντας την ταμπέλα του προδότη που του είχαν ‘’φορέσει’’ οι οπαδοί και οι ψηφοφόροι του κόμματος. Έγινε και πρωθυπουργός της χώρας ανανεώνοντας το ‘’δίκτυο’’ του, εντός κι εκτός Ελλάδος που, έτσι κι αλλιώς υπήρχε παλαιόθεν.
Δεύτερον, το κόμμα Σαμαρά σε αυτή του την έκδοση, δεν θα επιδιώξει να παίξει ρόλο στο πλαίσιο μιας εκλογικής αναμέτρησης, αλλά κυρίως πριν και ενόψει αυτής. Δεν μπορεί πλέον με άλλα λόγια ο Μεσσήνιος πολιτικός να ενδυθεί τον μανδύα του ‘’επαναστάτη χωρίς αιτία’’ και να μεταμφιεστεί σε Τζέημς Ντιν του εγχώριου πολιτικού σκηνικού. Δεν είναι πια νέος άνθρωπος. Μπορεί όμως να ‘’ακρωτηριάσει’’ την Κ. Ο. της ΝΔ, μέχρι πτώσεως της κυβέρνησης.
Τρίτον η ίδια η κυβέρνηση Μητσοτάκη – του νεότερου- δίνει ουκ ολίγες λαβές. Το ‘’Σκοπιανό’’ θέμα στο οποίο στήριξε όλη την πολιτική του καριέρα ο Αντώνης Σαμαράς, λύθηκε, η λύση έγινε αποδεκτή από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη και τώρα μοιάζει με … ‘’παιδικό σταθμό’’ σε σχέση με τα μελλούμενα. Θα κουβαλάμε για πολύ καιρό το ‘’Αιγαίο gate’’, όσο και τις απροσμέτρητες ακόμη επιπτώσεις ζητημάτων σαν της Μονής του Σινά.
Θα ήταν δύσβατο το έδαφος για την Πολιτική Άνοιξη Νο 2, γίνεται όμως γόνιμο από τα επαναλαμβανόμενα ‘’αυτογκόλ’’ της κυβέρνησης.