Ο Πούτιν ‘’ξηλώνει’’ και τον Μακρόν – Προ των πυλών μια ‘’Ρωσική’’ Ευρώπη
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Ο Εμανουέλ Μακρόν θα κληθεί για μια ακόμα φορά, από αύριο το μεσημέρι, να διαβεί το γνώριμο στον ίδιον, οριακό σταυροδρόμι, που η μια του πλευρά συναντά την με ρίσκο βραχυπρόθεσμη πολιτική του επιβίωση, άλλη δε τον οριστικό πολιτικό του αφανισμό. Ο Γάλλος πρόεδρος γνωρίζει ότι η Τρίτη φορά που καλείται να αλλάξει πρωθυπουργό μέσα στο ημερολογιακό έτος που διανύουμε, συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες να συνιστά το ‘’τελευταίο ταγκό’’ για τον ίδιον στα Ηλύσια Πεδία.
Και τούτο γιατί μπορεί μεν ο Σεμπαστιάν Λεκορνί να δέχθηκε να παίξει την Ιφιγένεια παραμένοντας ως ‘’εντολοδόχος πρωθυπουργός’’- αποδοκιμασμένος από την γαλλική εθνοσυνέλευση – για λίγες ώρες ακόμη, αλλά και οι δυο- κι ο Μακρόν κι ο Λεκορνί γνωρίζουν πως μετά το ‘’σταυροδρόμι’’ γίνεται μονόδρομος που στο τέλος γράφει εκλογές με δεδομένη την ήττα του Γάλλου προέδρου. Και μάλιστα με την ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση σε απόλυτη θέση ισχύος. Τι φταίει για όλα αυτά; Μα ο ίδιος ο σημερινός πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας. Ο οποίος, προϊόν βεβαίως της κρίσης αναδείχθηκε χωρίς κόμμα, υποτίθεται ως βλαστάρι της Γαλλικής κοινωνίας ενώ στην πραγματικότητα αποτελούσε το ‘’τελευταίο φυλάκιο’’ μιας καμουφλαρισμένης αλλά φθαρμένης, πολλώ δε μάλλον διεφθαρμένης ελίτ που είχε μόνο σκοπό να διαφυλάξει τα δικά της πλουσιοπάροχα ωφελήματα. Δεν ήταν, όμως, μόνον αυτό.
Έσπευσε να πάρει την πρωτοκαθεδρία στην στήριξη του ναζιστικού καθεστώτος του Κιέβου, με αποτέλεσμα η δεδομένη αντιδημοφιλία του, χάριν της πολιτικής που ακολουθεί, να συνδυαστεί με την οργή του προέδρου Πούτιν και την ταυτόχρονη απροσχημάτιστη προσωπική αντιπάθεια που τρέφει για τον ‘’Μανού’’ ο Ντόναλτ Τραμπ.
Οπότε οι πρόωρες εκλογές φαντάζουν πλέον αναπόφευκτες στην Πέμπτη Γαλλική Δημοκρατία. Κι ένας ακόμα ‘’εχθρός του Πούτιν’’ βρίσκεται ‘’μια ήττα, μακριά από την αφάνεια…’’