Ο παππούς-«ράμπο» απέδειξε ότι ζούμε από τύχη σε αυτόν τόπο
Τα κενά ασφαλείας που υπάρχουν στις δημόσιες υπηρεσίες και σε πολλά δικαστικά μέγαρα της χώρας αναδεικνύουν και το ερώτημα που πήγαν όλα τα μηχανήματα ασφαλείας που προμηθεύτηκε το κράτος με πολλά χρήματα
Του Μιχάλη Κωτσάκου
«Οι δημόσιες υπηρεσίες, τα ελληνικά δικαστήρια και το ελληνικό ΙΚΑ μού φέρθηκαν εδώ στην Ελλάδα (όπου ήρθα και είμαι 20 χρόνια, με σύνταξη στις ΗΠΑ 2.600 δολάρια τον μήνα, επί 20 χρόνια = πάνω από μισό εκατομμύριο δολάρια) σαν αδέσποτο σκυλί, του κλώτσου και του μπάτσου. Και εγώ, το σκυλί, τώρα λύσσαξα και είμαι λυσσασμένος και θα πάω κάποια μέρα στα γραφεία και θα τους δαγκώσω, να λυσσάξουν και αυτοί. Ο λυσσασμένος».
Αυτό είναι ένα μέρος από το σημείωμα του 89χρονου «ράμπο»-συνταξιούχου, που διέλυσε όλα τα συστήματα ασφαλείας μέσα σε μία ώρα σε κεντρικό υποκατάστημα του ΕΦΚΑ στον Κεραμεικό και στο Πρωτοδικείο στην Λουκάρεως. Το συγκεκριμένο θέμα είναι πολύ σοβαρό και είναι τεράστιο σφάλμα εάν αντιμετωπιστεί ότι «εντάξει μωρέ ένας τρελός ήταν και έκανε του κεφαλιού του».
Όμως από τις δύο ένοπλες επιθέσεις του 89χρονου αναδεικνύονται δύο τεράστια ζητήματα. Πρώτον σε ό,τι αφορά στα συστήματα ασφαλείας, τα οποία είναι ανύπαρκτα και δεύτερον ο τρόπος αντιμετώπισης από το δημόσιο στο αίτημα ενός πολίτη.
Ας ξεκινήσουμε από το δεύτερο. Με βάση τα όσα γνωρίζουμε ο 89χρονος διεκδικούσε να του αναγνωριστούν κάποια ένσημα για να προσθέσει στην σύνταξη που λάμβανε από τις ΗΠΑ και την Γερμανία, όπου είχε εργαστεί για χρόνια. Μιλάμε για ένα ποσό αστείο μπροστά στα 2.400 δολάρια που λάμβανε ως σύνταξη από το εξωτερικό. Ένα ποσό που υπολογίζονταν στα 100 ευρώ. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του 89χρονου ουδείς έδωσε σημασία και τον αντιμετώπιζαν ως πολίτη δεύτερης κατηγορίας. Θα μπορούσε κάποιος να του εξηγήσει ότι από τη στιγμή που δεν τα δικαιούταν να τα εξαγοράσει. Να υπήρχε μία ανθρώπινη διευθέτηση, ώστε να μην φτάσει κάποιος πολίτης στα άκρα. Προφανώς δεν έγινε κάτι τέτοιο.
Τεράστια ζητήματα
Πάμε στο πρώτο θέμα, στα κενά ασφαλείας. Εκεί πραγματικά υπάρχουν τεράστια ερωτηματικά. Όντως και στις δημόσιες υπηρεσίες, αλλά και στο Πρωτοδικείο όποιος θέλει μπαίνει, όποιος θέλει βγαίνει. Κι όμως το ελληνικό κράτος (δηλαδή εμείς οι απλοί πολίτες) έχουμε πληρώσει ένα σκασμό λεφτά στα συστήματα ασφαλείας, τα οποία δεν λειτουργούν.
Και βέβαια από τύχη δεν θρηνήσαμε θέματα, επειδή ο παππούς-ράμπο, παρά τα ψυχιατρικά του προβλήματα δεν είχε ανθρωποκτόνο διάθεση. Ήθελε απλά να κάνει θόρυβο όχι να σκοτώσει. Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα. Όμως αυτός ο 89χρονος ανέδειξε όλα τα κενά ασφάλειας που υπάρχουν καταρρίπτοντας όλες τις μεγαλοστομίες των υπευθύνων ότι πρέπει να κοιμόμαστε ήσυχοι. Καλά-καλά δεν υπάρχουν στο Πρωτοδικείο ούτε κάμερες ασφαλείας.
Και βέβαια από τις πρώτες ώρες που μαθεύτηκε η… δράση του παππού-«ράμπο» γίναμε μάρτυρες μετατόπισης ευθυνών για το ποιος έχει την ευθύνη. Από την μία ο κ. Χρυσοχοΐδης και η ΕΛ.ΑΣ. και από την άλλη ο κ. Φλωρίδης και η Δικαστική Αστυνομία (ανήκει στο υπουργείο Δικαιοσύνης). Μύλος. Η τροπή που πήρε η υπόθεση εγείρει ερωτήματα για την επάρκεια και την εκπαίδευση του προσωπικού της δικαστικής Αστυνομίας. Σήμερα προβλέπεται μία ολιγόμηνη εκπαίδευση στην σκοποβολή, την οπλοτεχνική και την ποινική δικονομία, που λαμβάνει χώρα όσον αφορά στο επιχειρησιακό σκέλος από την Ελληνική Αστυνομία.
Ταυτόχρονα όμως εγείρονται σοβαρά θέματα σε σχέση με τα μηχανήματα X Ray που πρέπει να λειτουργούν για τον έλεγχο στην είσοδο των δικαστηρίων. Σημειώνεται ότι υπάρχουν περιπτώσεις όπου παρότι υπάρχουν διαθέσιμα X Ray, αυτά δεν χρησιμοποιούνται επειδή δεν υπάρχει προσωπικό για να τα λειτουργήσει.
Όμως και η ΕΛ.ΑΣ. δεν μπορεί να μιλάει για επιτυχία ότι συνέλαβε τον παππού-«ράμπο» στην Πάτρα. Επί τόσες ώρες γυρνούσε ελέυθερος. Και εάν όντως είχε εγκληματική διάθεση θα μπορούσαν να μην τον είχαν βρει. Εξάλλου και όταν τον συνέλαβαν ήταν ξεκάθαρος: «Προτιμώ την φυλακή από το γηροκομείο, είχα προειδοποιήσει από το 2019. Με είχαν κλείσει στο Δαφνί».
Ο ηλικιωμένος είχε για πολλά χρόνια όπλο και μάλιστα κατείχε επί σειρά ετών άδεια κατοχής καραμπίνας. Αυτό που δεν ήξερε κανείς είναι ότι κατείχε και ένα 38αρι περίστροφο στο οποίο μάλιστα είχε ξύσει τον σειριακό αριθμό, κάτι που συνηθίζουν να κάνουν κακοποιοί για να κρύψουν την «ταυτότητα» του όπλου σε περίπτωση εντοπισμού του από τις Αρχές.
Τεράστιο ερωτηματικό προκαλεί και το γεγονός ότι του δόθηκε άδεια για κυνηγετικό όπλο με γνωμάτευση ψυχιάτρου που τον έκρινε ικανό, τον Ιούλιο του 2018. Όταν είχε ήδη πατήσει τα 80. Δηλαδή κρίθηκε ικανός να πάει για κυνήγι ένας άνθρωπος που λόγω ηλικίας είχε χάσει τα αντανακλαστικά του. Δηλαδή δεν του επιτρέπει ο νόμος να οδηγεί, αλλά μπορεί να έχει όπλο. Τον Νοέμβριο του 2018 προκάλεσε επεισόδιο με εισαγγελέα και ψυχίατροι που τον εξέτασαν στο Δαφνί έκριναν απαραίτητο τον εγκλεισμό του όπως και έγινε με εισαγγελική εντολή και ακολούθησε άρση της άδειας οπλοφορίας του. Δηλαδή εάν ο συγκεκριμένος κύριος δεν είχε δημιουργήσει το επεισόδιο με τον εισαγγελέα θα είχε ακόμη νόμιμη άδεια οπλοφορίας.
Τελικά σε αυτόν τόπο ζούμε από τύχη…