Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
‘’Τα καθεστώτα δεν ανατρέπονται με ένα application’’, σχολίασε την εναρκτήρια ημέρα της επίθεσης ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν που σηματοδότησε τη νέα ευρεία σύγκρουση στην περιοχή, ο Γιώργος Αϋφαντής, πρέσβης επί τιμή, με σημαντική θητεία και στην Πρεσβεία μας, στην Τεχεράνη.
Την άποψη του εκ των διακεκριμένων, Ελλήνων Διπλωματών ήρθε να επιβεβαιώσει νωρίς το απόγευμα στο πλαίσιο έκτακτης συνέντευξης τύπου ο υπουργός άμυνας των Η. Π. Α. Ο Αμερικανός αξιωματούχος τόνισε πως ‘’αυτός δεν είναι ένας πόλεμος με στόχο την αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν’’. Δεν ξέρω πόσοι ένιωσαν άβολα στο άκουσμα αυτής της άποψης, ο εξόριστος πρωτότοκος γιος του τελευταίου Σάχη της Περσίας πάντως ήταν ένας από αυτούς.
Ο Ρεζά Παχλαβί, ο νεότερος, ζει εδώ και 46 χρόνια εκτός Ιράν αναπτύσσοντας πολιτική στην προμετωπίδα της οποίας συναντά κανείς τις εκκλήσεις του προς τους Αμερικανούς και τους Βρετανούς ‘’φίλους’’ του να τελειώνουν ‘’μια ώρα αρχύτερα’’ με το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης.
Και μετά, τι;
«Μιλάει για το να είναι ένας μεταβατικός ηγέτης και να έχει μια μεταβατική συνέλευση, αλλά (όχι) για το ποιος θα είναι στην μεταβατική κυβέρνηση, ποιος θα ηγηθεί στη συνέλευση, ποιοι είναι οι υποψήφιοι», είπε ο Βάλι Νασρ, ειδικός σε θέματα Ιράν και καθηγητής στη Σχολή Προηγμένων Διεθνών Σπουδών του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς.
Οι επικριτές του τον κατηγορούν περίπου ειρωνευόμενοι ως ‘’μεσσία εξ’ αποστάσεως’’
Ο 65χρονος Ρεζά Παχλαβί, πρωτότοκος γιος του τελευταίου σάχη της Περσίας, θα ήταν σήμερα στο θρόνο του Ιράν αν δεν είχε γίνει η επανάσταση που εκθρόνισε τον πατέρα του, Σάχη Μοχάμεντ Ρεζά, το 1979.
Ο Ρεζά Παχλαβί σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Αμερική, όπου και ίδρυσε το Εθνικό Συμβούλιο του Ιράν στο οποίο προεδρεύει ο ίδιος και πρόκειται για μια σκιώδη κυβέρνηση στην εξορία. Ζει μόνιμα στην Αμερική, στην Ουάσινγκτον, και ασχολείται εντατικά με τα θέματα της πατρίδας του, ακόμα και αν έχει να τη δει σχεδόν πενήντα χρόνια, διατηρώντας υψηλό προφίλ στον Αραβικό κόσμο ενώ παράλληλα συνεχίζει να κρατά τις καλές σχέσεις που διατηρούσε ο πατέρας του με το Ισραήλ.
Είναι ιδιαίτερα ενεργός στα social media με παρεμβάσεις, όχι μόνο για το Ιράν αλλά όπως αυτές αμέσως μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ευρώπη την περασμένη δεκαετία με τις οποίες παρακινούσε τους απανταχού μουσουλμάνους να δώσουν μάχη ενάντια σε αυτή τη βαρβαρότητα, που έχουν πάντα σαν στόχο την συμφιλίωση ανάμεσα στον μουσουλμανικό και τον Δυτικό κόσμο και τον εκδημοκρατισμό της Μέσης Ανατολής.
Μέσα σε όλα αυτά ελλοχεύει και το ρίσκο της μικρής αλληλεπίδρασης που έχει με την Ιρανική κοινωνία που είναι για αυτόν κάτι σαν αχαρτογράφητα νέρα
Διότι, προσέξτε: Ανάμεσα στα σενάρια που διαχειρίζονται κάποιοι αναλυτές για την επόμενη μέρα στο είναι να αναλάβει το κουμάντο εντός του καθεστώτος, ένας ‘’διαλλακτικός’’ θεοκράτης. Παράτολμη σκέψη, θα πει κάποιος. Αν όμως συμβεί κάτι τέτοιο, ο κοσμοπολίτης πρίγκιπας θα μείνει ξανά στην αναμονή…
Έτσι κι αλλιώς πάντως, η ‘’επόμενη μέρα’’ στο Ιράν δείχνει να αργεί ακόμη…