Κινούμενη Άμμος…
Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε παροξυσμό, σε παράκρουση…
Δεν εξηγείται αλλιώς η κινητικότητα που παρατηρείται στους κόλπους της, τις τελευταίες ώρες. Η έκτακτη σύνοδος κορυφής στις Βρυξέλλες αυτήν τη φορά είχε χαρακτήρα ‘’πολεμικού συμβουλίου’’ με τον Εμανουέλ Μακρόν να έχει επιλέξει για τον εαυτό του τον ρόλο του ‘’πολέμαρχου’’- κόντρα ρόλος είναι αλήθεια σε σχέση με την προσωπική του επιρροή στο εσωτερικό της χώρας του. Στη σύνοδο στης οποίας το κεντρικό μενού, υπήρχε εξ’ αρχής το ζήτημα της Ουκρανίας εκλήθη για πολλοστή φορά ο Β. Ζελένσκι. Μια διαδικασία που γενικώς είχε ελάχιστα ίχνη αυτοπροστασίας και τίποτα που να θυμίζει πως, κάποτε η Δυτική Ευρώπη είχε, τουλάχιστον ‘’ένστικτο αυτοσυντήρησης’’. Τώρα , όμως, πολύ βιαστικά δρα παίρνει τις αποφάσεις και ορθώνει μπόι απέναντι στη Ρωσία. Σε έναν πόλεμο ακήρυχτο, αλλά μαινόμενο, στην πραγματικότητα χωρίς εχθρό – η Ρωσία δεν είναι κατ’ αρχάς, εχθρός της Ευρώπης – χωρίς ενιαίο στρατό, δίχως απόλυτη συνοχή- ήδη η Σλοβακια και η Ουγγαρία έχουν καταγράψει τη διάσταση τους, χωρίς, με άλλα λόγια τίποτα το κοινό.
Το διάγγελμα, ωστόσο, του Γάλλου προέδρου ήταν ηγετικό, σχεδόν πύρινο, αλλά με μια ασφαλή συνθήκη παρούσα. Ότι ακόμη ήμαστε -μακριά από μια σύρραξη που θα βύθιζε την Ευρώπη σε τελεσίδικο τέλμα. Η δήλωση του Βλαντίμιρ Πούτιν μετά το διάγγελμα του προέδρου Μακρόν ήταν χαρακτηριστική: «Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που θέλουν να επιστρέψουν πίσω στην εποχή του Ναπολέοντα, ξεχνώντας πώς τέλειωσε», δήλωσε ο Πούτιν σε σχόλιά του που μεταδόθηκαν από την τηλεόραση, χωρίς να αναφερθεί στον Μακρόν ονομαστικά. Αυτό δείχνει ότι και οι δύο πλευρές ακονίζουν τουλάχιστον ρηματικά τα ‘’ξίφη’’ τους κι ενώ Ευρώπη και Ρωσία δείχνουν ανυποχώρητες οι πολίτες της Γηραιάς ηπείρου αγωνιούν σε μια κατάσταση που μοιάζει με κινούμενη άμμο…