Η πραγματική διάσταση των Γερμανικών εκλογών
Αποσβολωμένη παρακολουθεί η Ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία τις καταιγιστικές εξελίξεις που επίκεινται μετά την υπέρ – ενίσχυση της Γερμανικής Ακροδεξιάς κατά τις χθεσινές ομοσπονδιακές εκλογές που διεξήχθησαν στη χώρα, άλλοτε ‘’ατμομηχανή’’ της Ευρωπαϊκής απέντε Ένωσης. Και επί του παρόντος βλέπουμε τους ‘’ταγούς’’ να… σχολιάζουν, αντί να αναζητούν τρόπους αναχαίτισης του συμβάντος, το οποίο για πολλούς – μάλλον για τους περισσότερους- αναλυτές έχει φύγει από τον χώρο του συμβάντος λαμβάνοντας εδώ και χρόνια διαστάσεις φαινομένου. Το θρίλερ για το πότε και υπό ποιες συνθήκες θα σχηματισθεί κυβέρνηση στην Γερμανία , υπό τον Φρίντριχ Μερτζ, δεν περιορίζεται πια μόνο στην διαδικασία αλλά επεκτείνεται και στο ότι έχουμε να κάνουμε με τη Γερμανία, μια χώρα που έχει στο ιστορικό της γονιδίωμα τον Ναζισμό … Και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε.
Μεγαλύτερος νικητής, άλλωστε, είναι η ακροδεξιά «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) – με «σφραγίδα» Μασκ – της Άλις Βάιντελ που κέρδισε 151 έδρες με ποσοστό 20,8% και επιβεβαίωσε την έξαρση του φαινομένου στην μεγαλύτερη χώρα της Ευρωπαικής Ένωσης. Για αυτό και οι αξιωματούχοι του κόμματος μιλούν για θρίαμβο. Η Γερμανία πλέον είναι βυθισμένη σε μια μεγάλη κοινωνική κρίση, όμοια με αυτή που πήγε να επιβάλει η ίδια χώρα σε άλλες πιο μικρές, δεκαπέντε χρόνια πριν. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, πολιτικά ισχνοί και αδύναμοι από πριν παρακολουθούν από χθες μιαν αντίφαση: Ο δίμετρος εν αναμονή Καγκελάριος κάνει λόγο για ‘’κυρίαρχο στόχο που είναι η ανεξαρτησία από την Αμερική’’ την ίδια ώρα που ο Ντόναλτ Τραμπ πανηγυρίζει δημοσίως για τα εκλογικά αποτελέσματα στη Γερμανία- μια χώρα χιλιάδες μίλια μακριά και θεωρητικά ανεξάρτητη. Θεωρητικά όμως. Και ο Φρίντριχ Μερτζ δεν έχει πολλούς λόγους να μη νιώθει διακοσμητικός. Διότι οι διεισδυτικοί αναλυτές επιμένουν: Η Ευρώπη μπαίνει σε χρόνια βαθειάς κρίσης και εξάρτησης μετά τα αποτελέσματα των Γερμανικών ομοσπονδιακών εκλογών.
