Η μέρα που ο Καραμανλής θεμελίωσε την Δημοκρατία
Στις 24 Ιουλίου του 1974, αποκαταστάθηκε η δημοκρατία στην Ελλάδα. Και επειδή πρέπει κάποια στιγμή οι δημοσιολογούντες να είναι ειλικρινείς, η δημοκρατία στην Ελλάδα δεν αποκαταστάθηκε ως δια μαγείας, αλλά την αποκατέστησε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Η Δημοκρατία παραμένει άϋλη και ανόητη – σ. σ. δίχως νόημα – έννοια αν δεν υπάρχει ο βασικός, κεντρικός και αμετακίνητος πυλώνας στον οποίον μπορεί άφοβα να στηριχθεί. Αν λοιπόν στην περίπτωση μας δεν υπήρχε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, η δημοκρατία μας δεν θα αποκαθίστατο τότε, ούτε θα θεμελιωνόταν τόσο στέρεα, ούτε θα λειτουργούσε επί 51 χρόνια, τόσο αταλάντευτα. Κι όσο κι αν τα τελευταία χρόνια επιχειρήθηκε από πολλούς να μουντζουρωθεί η έννοια, να ξεχαρβαλωθεί η αξία της, η δημοκρατία έχει δείξει αντοχές.
Στις 23 Ιουλίου 1974 η επτάχρονη δικτατορία της 21ης Απριλίου, υπό το βάρος της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, κατέρρευσε. Οι στρατιωτικοί παρέδωσαν την εξουσία στους πολιτικούς και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ορκίστηκε ως πρωθυπουργός της χώρας, επικεφαλής της κυβέρνησης «Εθνικής Ενότητας» τις πρώτες πρωινές ώρες της 24ης Ιουλίου. Από την ημέρα αυτή αρχίζει η εποχή της «Μεταπολίτευσης», η λαμπρότερη, ίσως, περίοδος της πολιτικής ιστορίας του ελληνικού κράτους. Ο στόχος αυτού του κειμένου δεν είναι να κάνουμε ιστορία, αλλά κυρίως να αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι.
Εκείνη την ημέρα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επανήλθε θριαμβευτικά στην Ελλάδα, μετά την κατάρρευση της δικτατορίας υπό το βάρος του άφρονος πραξικοπήματος στην Κύπρο και κείτης τουρκικής εισβολής στη μεγαλόνησο. Επικεφαλής της κυβέρνησης «Εθνικής Ενότητας», κατόρθωσε με συνετές και αποφασιστικές κινήσεις να αποκαταστήσει πλήρως τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος στην Ελλάδα. Νομιμοποίησε το ΚΚΕ έπειτα από 26 χρόνια παρανομίας, ενώ προχώρησε στην αποχώρηση της Ελλάδας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ ως αντίδραση για την άρνηση της Συμμαχίας να αντιταχθεί στην προέλαση των Τούρκων στην Κύπρο (Αττίλας 2) και αντικατέστησε τη χουντική ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Κι ήταν μόνον δυο οι άνθρωποι που βοήθησαν άδολα σε αυτήν την δύσκολη και τρικυμιώδη διαδικασία. Ο Ευάγγελος Αβέρωφ και ο Γάλλος πρόεδρος Βαλερί Ζισκάρ Ντ’εστέν.