Σάββατο του Λαζάρου: Έθιμα και παραδόσεις από άκρη σε άκρη του Ελληνισμού
Ξημέρωσε Σάββατο του Λαζάρου. Μια μέρα σπουδαία για τη Χριστιανοσύνη, μια μέρα που ανοίγει την τελική ευθεία για το Άγιο Πάσχα. Κι οι Έλληνες, απανταχού της γής, γνωρίζουν τη σπουδαιότητα της, συνειδητοποιούν την αξία της και για αυτό την έχουν ντύσει με δεκάδες έθιμα, ζωντανά κι απαράλλαχτα για αιώνες, ανθεκτικά στο χρόνο. Κι αυτό συμβαίνει τόσο στο μητροπολιτικό κέντρο, όσο και όπου γης υπήρξαν κι εξακολουθούν να υπάρχουν Ελληνικά φύλλα.
Το Σάββατο του Λαζάρου είναι μέρα στην οποία, παραδοσιακά, οι ερημίτες εγκαταλείπουν τις σκήτες τους και επιστρέφουν στο μοναστήρι για τη Μεγάλη Εβδομάδα. Στην Ελλάδα, το Σάββατο του Λαζάρου φτιάχνουν ειδικά ψωμάκια που μοιάζουν με σαβανωμένο άνθρωπο και ονομάζονται λαζαράκια, ενώ τα παιδιά τραγουδούν τα λαζαρικά, κάλαντα ειδικά για την ημέρα.
Τα λαζαράκια είναι μικρά, αφράτα, ημίγλυκα ψωμάκια που παρασκευάζουν οι χριστιανοί το Σάββατο του Λάζαρου, τη Μεγάλη Εβδομάδα. Έχουν το σχήμα σπαργανωμένου ανθρώπου, όπως παριστάνεται ο Λάζαρος στις εικόνες, και συμβολίζουν την ανάστασή του. Είναι νηστίσιμα, δηλαδή δεν περιέχουν γαλακτοκομικά προϊόντα ή αυγά. Για τον λόγο αυτό, σε αντίθεση με τα τσουρέκια, αλείφονται με ελαιόλαδο για να γίνουν πιο γυαλιστερά.
Τα λαζαράκια παρασκευάζονται με ιδιαίτερο τρόπο, ανάλογα το Ελληνικό φύλλο, από το οποίο προέρχονται.
Αξιοσημείωτα είναι τα έθιμα του Σαββάτου του Λαζάρου που έφεραν από τις χαμένες πατρίδες, οι ξεριζωμένοι Έλληνες του Πόντου και της Μικράς Ασίας.