Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Ο Στέφανος Ληναίος έφυγε μετά από ένα αξιοσημείωτο πέρασμα από τον κόσμο μας. Συμπλήρωσε έναν πλήρη, μεγάλο και ευρύχωρο κύκλο ζωής γεμάτο με μνήμες και διδαχές. Κι ασφαλώς αποτελεί ορόσημο για ένα νεότερο, ο χρόνος που η μοίρα κι οι συγκυρίες το’ φεραν έτσι ώστε να γνωρίσει αυτόν τον σπουδαίο ηθοποιό που σε όλη του την ζωή έκανε την ετυμολογία της λέξης ‘’ηθοποιός’’ πράξη, συνεπή και μόνιμη στάση.
Ήταν Φλεβάρης του 2012, το θυμάμαι έντονα ως σήμερα.
Δύσκολες ώρες για την Ελλάδα και τότε από αυτές που ο Ελληνισμός έχει μπόλικες στο χρονοντούλαπο των αναμνήσεων συχνά πνιγμένες από ιδρώτα και αίμα.
Δεύτερο μνημόνιο τότε, κυβέρνηση Παπαδήμου – που δεν την είχε ψηφίσει κανείς. Κι είχαμε μαζευτεί στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ στην Ακαδημίας, σε μια εκδήλωση για τις Γερμανικές Αποζημιώσεις. Ήταν πολύς ο κόσμος και ο ακατάληπτος θόρυβος. Που σταδιακά, μειώθηκε ώσπου εξαφανίστηκε, έπεσε απόλυτη ησυχία, όταν πήρε το λόγο ο Στέφανος Ληναίος. Και πρόσθεσε στα ακούσματα μας- οι περισσότεροι ήμασταν από το δημοσιογραφικό σινάφι – με μιαν αφήγηση που είχε μέσα της μνήμες και αλήθειες. Όλες σκληρές και αναπόδραστα βιωμένες από τον σπουδαίο πνευματικό άνθρωπο που εκείνες τις στιγμές, στα 84 του, τότε, ξεδίπλωνε σελίδες της ζωής του, που για εμάς που ακούγαμε, φάνταζε με εγκυκλοπαίδεια…
Είχαμε κρεμαστεί από τις λέξεις που έβγαιναν από το στόμα του, σαν αμείλικτο μήνυμα στον καιρό που ήταν ήδη πρωτόγνωρος, για τούτην εδώ τη γενιά. Και επέπρωτο να γίνει ακόμη πιο σκληρός. Ο Στέφανος Ληναίος τον στηλίτευε, με ήρεμο ύφος, όμως με λόγια που έδειχναν εμπειρία από παρόμοιες καταστάσεις. Κι όταν ολοκλήρωσε την τοποθέτηση του και κόπασαν τα χειροκροτήματα τον πλησίασα για να τον γνωρίσω, τον ευχαρίστησα για την προσφορά του. Συζητήσαμε για ένα πεντάλεπτο όρθιοι, δίχως να δυσανασχετήσει ούτε μια στιγμή. Με το θέατρο και τη θεατρική γραφή στο επίκεντρο έφτασε στην μνημονιακή κρίση που ταλάνιζε τη χώρα. Με φωνή πάντα ήρεμη, διδακτική που συμβούλευε προειδοποιούσε , χωρίς να ανεβάσει τους τόνους…
Και δεν λάθεψε…
Είναι λίγες μέρες που έφυγε ο Στέφανος Ληναίος. Αλλά η παρακαταθήκη του είναι εδώ πλούσια και πολύτιμη. Για την τέχνη που υπηρέτησε με ήθος, γόνιμο πείσμα σε καιρούς δύσκολους και συνέπεια, μα και για την καθημερινότητα κάθε εποχής από αυτές που δρασκέλισε ο σπουδαίος ηθοποιός…
Πλούτος για όπου έμεινε το χνάρι του…