Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Οι ασχολούμενοι με το πολιτικό γίγνεσθαι στην Ελλάδα του σήμερα είναι έτοιμοι να διαβούν τις ‘’Πύλες του ανεξήγητου’’ προσπαθώντας να κατανοήσουν τη δύνη στην οποία στροβιλίζεται η εγχώρια πολιτική σκηνή, ειδικά μετά την αποκάλυψη της μεγάλης υπόθεσης κατασκοπείας, για λογαριασμό της Κίνας στους κόλπους των Ενόπλων Δυνάμεων.
Δεν είναι , προφανώς, η πρώτη φορά, στο βάθος του χρόνου, που ο Ελληνικός στρατός καλείται να αντιμετωπίσει μια τέτοια, σουρεαλιστική για πολλούς, κατάσταση. Είναι όμως πρώτη φορά που συμβαίνουν μια σειρά από πράγματα που γεννούν απορίες, αναπάντητα ερωτηματικά και εν τέλει το λιγότερο ανησυχία για το αν και πόσο διάτρητο είναι το σύστημα και πόσο κρίσιμες είναι οι πληροφορίες που έχει ήδη προλάβει να διαρρεύσει ο καθ’ ομολογία κατάσκοπος.
Είναι, ωστόσο, η πρώτη φορά που ένα τόσο ευαίσθητο θέμα συγκεντρώνει τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του. Είναι η πρώτη φορά που εξιχνιάζεται τόσο γρήγορα μια υπόθεση κατασκοπείας και βέβαια από τις σπάνιες περιπτώσεις που οι πολίτες μαθαίνουν τόσο γρήγορα, τόσες ανατριχιαστικές λεπτομέρειες από μια υπόθεση σκοτεινή και παράξενη.
Μέσα σε όλη αυτήν τη ‘’συστοιχία’’ της … ‘’πρώτης φοράς’’ υπάρχει μια σατανική (;) σύμπτωση. Πολιτικός προϊστάμενος του Πενταγώνου είναι ο Νίκος Δένδιας. Δεύτερη σύμπτωση είναι ότι ο Κερκυραίος πολιτικός είναι ο μοναδικός που είχε το θάρρος να δηλώσει παρόν στην μετά Μητσοτάκη εποχή σε χρόνο θεωρητικά ανύποπτο. Σε εποχές που ο αυτόκλητος ‘’κληρονόμος του γκουβέρνου’’ έμοιαζε ατσαλάκωτος, ανέγγιχτος. Ότι δηλαδή ΔΕΝ είναι στην πραγματικότητα…
Και επέμεινε…
Τώρα βρίσκεται στη θέση να απολογηθεί – λόγω θεσμικής ιδιότητας – για μια υπόθεση που , ποιος ξέρει ;, μπορεί να του την έχουν στήσει εκ των έσω.
Καμιά φορά το να αμφισβητείς τον … Κιμ Γιονκ Ουν των Βαλκανίων επισείει και επίχειρα τα οποία ο στυγνός, αλλά βελούδινος σε σχέση με το πρωτότυπο δικτάτορας δεν διστάζει να τα φορτώσει στην πατρίδα.
Άλλωστε κι ο Τζο Μπάιντεν ως ‘’υπάλληλος των Κινέζων’’ κατηγορείται…
Κι όποιος πιστεύει ότι συνδέω άσχετα, μεταξύ τους, πρόσωπα και καταστάσεις, ας μην βιάζεται…