Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Ο Νίκος Κούρκουλος δεν είχε παίξει ποτέ σε κωμωδία; Τον θυμόμαστε σε εκείνα τα βήματα από Ζεϊμπέκικο αντρίκιο, υπό τους ήχους του ‘’Βρέχει φωτιά στη στράτα μου’’, στο πλαίσιο της ταινίας ‘’Ορατότης μηδέν’’. Παλαιότερα, στα 1964, σε μια σκηνή από τη ’Λόλα’’, ο Κούρκουλος κοιτάζοντας ίσια στα μάτια τον Σπύρο Καλογήρου ως ‘’Μαύρο’’ τον ακούει να του λέει σχεδόν απολογητικά ‘’Είναι πολλά τα λεφτά Άρη’’ – μια φράση που ταξιδεύει ως σήμερα πολλές πτυχές της καθημερινότητας, πριν τον βάλει κάτω και τον κάνει να μετανιώσει για το φονικό που ο Μαύρος δεν το ήθελε, αλλά πληρώθηκε αδρά για να κάνει.
Μας έρχονται ακόμη στο μυαλό δεκάδες δραματικοί ρόλοι τους οποίους ‘’έκοψαν κι έραψαν’’ στα μέτρα του σημαντικού ηθοποιού, σπουδαίοι σκηνοθέτες όπως, κυρίως, ο Γιάννης Δαλιανίδης, ο Νίκος Φώσκολος και ο Σταύρος Τσιώλης, που καθιέρωσαν τον Νίκο Κούρκουλο σε αυτούς τους χαρακτήρες. Το κείμενο αυτό, όμως ξεκίνησε με ένα ερώτημα που δείχνει κατ’ αρχάς να έχει αυτονόητα αρνητική απάντηση. Λάθος.
Πιο πάνω είδαμε δυο σκηνές, θα τις λέγαμε capitale από τις χιλιάδες που γύρισε ο κορυφαίος μας ηθοποιός και με βάση τις οποίες τυποποιήθηκε ως δραματικός ηθοποιός. Ο ‘’Βασιλιάς’’ των Φωσκολικών σεναρίων, της δεκαετίας του 1960 , όπως θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε τον Κούρκουλο, όμως έκρυβε μέσα του, μια φλέβα, έντονα κωμική. Ή πιο σωστά, δικαίωνε συχνά – και κυρίως στο θέατρο αυτούς που λένε πως ο μεγάλος ηθοποιός φαίκος ίνεται στην καλή κωμωδία.
Και δεν είναι μόνον ότι στην πρώτη του νιότη τον βρίσκουμε να παίρνει μέρος σε τρεις κωμωδίες (Η Κυρία Δήμαρχος, στο πλευρό της Βασιλειάδου και του Αυλωνίτη, Καλημέρα Αθήνα και πάλι με τον Αυλωνίτη αλλά και με τους Ντίνο Ηλιόπουλο και Γιώργο Οικονομίδη, Δυο χιλιάδες ναύτες κι ένα κορίτσι, με την Ξένια Καλογεροπούλου σε μια ασπρόμαυρη βερσιόν της ‘’Αλίκης στο Ναυτικό’’ ). Είναι και το ότι ο Νίκος Κούρκουλος υπήρξε ο πρώτος θεατρικός ‘’Σαμιωτάκης’’ στο πλάι της Τζένης Καρέζη στην πρώτη εμφάνιση του έργου ’’Δεσποινίς καροποίο μεταφέρθηκε στον Κινηματογράφο με τον Αλέκο Αλεξανδράκη. Μεταγενέστερα προέκυψε ο Φώσκολος και δουλεύτηκε περισσότερο το πρότυπο του γνήσιου ‘’μάτσο’’ αρσενικού που κουβαλούσε αναντίρρητα ο Κούρκουλος και χρειαζόταν για τις ταινίες του ο Φώσκολος.
Ήταν και η ψυχοσύνθεση του έντονα μελαγχολική , λόγω της απώλειας του αδελφού του σε νεαρή ηλικία, που τον σκλήρηνε περισσότερο την περίοδο της υποκριτικής του ωριμότητας που συνετέλεσε στο να χάσει, μάλλον κατ’ επιλογή επαφή ο Νίκος Κούρκουλος με την κωμωδία, τουλάχιστον στην κινηματογραφική της εκδοχή…
Ο Κερκυραίος στην καταγωγή Ζεν Πρεμιέ έγραψε χρυσές σελίδες σε πολλά επίπεδα. Από την πρώιμη, ποδοσφαιρική καριέρα, ως την λαμπρή πορεία στο πανί και στο σανίδι και τη διεύθυνση του Εθνικού θέατρο, αλλά και το πέρασμα του από τα τηλεοπτικά πλατώ.
Πέρασε στην αθανασία μια μέρα σαν σήμερα στις 30 Ιανουαρίου 2007, στην Αθήνα, σε ηλικία 72 ετών, μετά από μάχη με τον καρκίνο.